دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 4 2 2018 09 22 Quantification of Resiliency in Infrastructures and Its Application in the Selection of Seismic Retrofitting Strategies (Case Study: 15-Khordad Subway Station in Shiraz) کمّی‌سازی برگشت‌پذیری زیرساخت‌های شهری و کاربرد آن در انتخاب راهکارهای مقاوم‌سازی لرزه‌ای (مطالعه موردی: ایستگاه 15 خرداد متروی شیراز) 29 48 3059 10.22075/jtie.2018.14327.1289 FA بابک امیدوار دانشیار، دانشکده محیط زیست، پردیس دانشکده های فنی، دانشگاه تهران 0000-0002-7984-2520 آسیه سلطانی کارشناس ارشد مدیریت در سوانح طبیعی - دانشکده محیط زیست - دانشگاه تهران Journal Article 2018 03 18 Resilience assessment can be assumed as an important tool for decision making for disaster managers. Considering the recovery time in the resiliency approach causes this approach to be different from other frameworks of decision-making process in the preparation phase in estimation of losses and time-dependent consequences. The recovery process after distaster occurrence may be modeled by simple recovery functions or complex organizational and social models. The obvious point in using resiliency approach is that it could give the disaster managers a recovery trend of infrastructures after disasters, with respect to important factor of time, to allocate the available resources on the basis of resiliency criterion. Currently, the selection of retrofitting strategies of infrastructures, especially subway stations, is performed by economic and technical approaches according to the state of the art standards. In these analyses, recovery trend of the performance after disasters is usually ignored. In this study, on one hand, the concept of resiliency of infrastructures after disasters, its dimensions and analysis methods are investigated, and on the other hand, some retrofitting methods are proposed for stations and subway tunnels. In the next step, considering the proposed algorithm for attaining the quantitative resiliency, first, the 15-Khordad subway station in Shiraz was modeled and displacements due to 11 earthquakes with different PGAs were analyzed in 10 control points. Then, the discrete and cumulative damage-probabilities were calculated by comparing the calculated displacements with damage-level threshold. The resiliency of the substation under different retrofitting strategies is quantified in the next stage considering calculated damage probabilities and different recovery functions. Finally, the ranking of retrofitting strategies for infrastructures was done based on the resiliency concept. The proposed method can be generalized to other infrastructures. <strong>ارزیابی برگشت‌پذیری در برابر سوانح به‌عنوان یک ابزار تصمیم‌گیری می­تواند توسط مدیران بحران مورد توجه قرار گیرد. وارد کردن زمان احیا در روند تصمیم­گیری­های فاز آمادگی، باعث تفاوت رویکرد برگشت‌پذیری از دیگر رویکردهای تخمین خسارت و اثرهای وابسته به زمان آن‌ها می‏شود. فرایند احیا بعد از وقوع سوانح می‌تواند توسط توابع احیای ساده ‌شده یا مدل­های اجتماعی- سازمانی پیچیده تخمین زده شود. نکته بارز، استفاده از رویکرد برگشت‌پذیری آن است که می­تواند به مدیران بحران دورنمایی از روند احیای شریان­های حیاتی بعد از سوانح، با توجه به عامل تعیین‌کننده زمان، بدهد تا امکانات موجود را بر اساس معیار برگشت‌پذیری تخصیص دهند. در حال حاضر، راهکارهای مقاوم­سازی شریان­های حیاتی، به‌خصوص ایستگاه‌های مترو، به‌وسیله معیارهای اقتصادی و فنی و با توجه به شرایط پروژه تعیین می‏شوند. در این تحلیل­ها، روند احیا و بازیابی عملکرد پس از سوانح در نظر گرفته نمی‏شود. در این مقاله، ابتدا مفهوم برگشت‌پذیری شریان­های حیاتی بعد از سوانح، ابعاد و روش­های تحلیل آن از یک‌سو و روش­های مقاوم­سازی ایستگاه‌ها و تونل­های مترو از سوی دیگر، بررسی‌ شده است. در مرحله بعد، با توجه به الگوریتم پیشنهادی برای دستیابی به مقدار کمّی برگشت­پذیری، ابتدا ایستگاه زیرزمینی 15 خرداد واقع در متروی شیراز مدل‏سازی شده و جابجایی سازه در اثر بار زلزله در 10 نقطه کنترل و برای 11 زلزله با </strong><strong>PGA</strong><strong> های مختلف تحلیل شده است. سپس، با توجه به مقادیر به‌دست آمده، احتمال گسسته و تجمعی شکست سازه با توجه به پارامتر جابجایی، در مقایسه با معیار آستانه خرابی، به‌دست آمده است. از روی مقادیر احتمال شکست به‌دست‌آمده و نیز با در نظر داشتن تابع احیا می­توان عملکرد سیستم را ارزیابی کرد. در نهایت، با استفاده از روابط مربوط به ارزیابی کمّی برگشت­پذیری ارائه شده، برگشت‌پذیری راهکارهای مختلف مقاوم­سازی محاسبه ‌شده است و بر اساس آن اولویت‌بندی شده‌اند. روش پیشنهادی قابلیت تعمیم به کلیه شریان­های حیاتی را دارد.</strong> https://jtie.semnan.ac.ir/article_3059_84a412b40e804b1dc7d7df8ca1cf1bc3.pdf