دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 2 2 2016 08 22 Experimental Investigation of the Effect of Different Additives on Characteristics of Porous Concrete, Applicable in Urban Runoff System بررسی آزمایشگاهی اثر اضافه کردن افزودنی های مختلف بر ویژگی های بتن متخلخل قابل کاربرد در سیستم رواناب شهری 51 64 464 10.22075/jtie.2016.464 FA احسان تیموری دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان سید فرهاد موسوی استاد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان حجت کرمی استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان سعید فرزین استادیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان محسن جواهری طهرانی دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان Journal Article 2016 03 18 In the last decade, porous (pervious) concrete has been used in sidewalks and surface pavements for collection of urban runoff water. Porous concrete is highly considered for its hydrailuc conductivity and water transport capacity. In the present research, the original porous concrete was made of 1400 kg/m3 aggregates and 330 kg/m3 Portland cement, along with water to cement ratio (W/C) of 0.35-0.45. In the mixture of porous concrete and additive, the following additives were used: zeolite, perlite, pumice and clay aggregate, with type 2 and type 5 Portland cement. Compressive strength and permeability coefficient (hydraulic conductivity) were studied. Results revealed that adding additives decreases compressive strength of the porous concrete. This reduction in compressive strength for the highest and least amount of zeolite, perlite, pumice and clay aggregate was 13, 48.4, 10.1 and 12.6 percent, respectively. Hydraulic conductivity increased in most of the treatments, except perlite. The highest increase in hudraulic condictivity (7.3 %) occurred in the treatment containing 5% pumice and the highest reduction in hydraulic conductivity (3.7 %) occurred in the treatment containing 10% perlite. In general, among the different additives used in this experiment, the treatment containing 10% perlite had the highest compression strength (11.95 MPa) and the treatment containing 10% clay aggregate had the lowest compression strength (3.2 MPa). This shows that adding clay aggregate reduces compression strength of porous concrete more than other additives. The perlite additive ranks next. در دهه اخیر، کاربرد بتن متخلخل برای پوشش کف پیاده­روها و روسازی جاده­ها به عنوان رابطی برای جمع­آوری رواناب­های شهری مورد توجه قرار گرفته است. بتن متخلخل از نظر قابلیت نفوذپذیری و قدرت انتقال آب حائز اهمیت می­باشد. در این پژوهش، در طرح اختلاط اولیه بتن متخلخل معمولی، مقدار سنگدانه و سیمان به ترتیب 1400 و 330 کیلوگرم بر متر مکعب و نسبت آب به سیمان بین 35/0 تا 45/0 بود. در طرح اختلاط بتن متخلخل با افزودنی، افزودنی­هایی که استفاده شدند عبارت بودند از: زئولیت، پرلیت، پوکه معدنی و پوکه صنعتی (لیکا)، به همراه سیمان تیپ 2 و تیپ 5. ویژگی­های مقاومت فشاری و ضریب نفوذپذیری (هدایت هیدرولیکی) مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان می­دهد که اضافه شدن افزودنی­ها، مقاومت بتن متخلخل را کاهش می­دهد. به طوری که این کاهش مقاومت برای افزودنی­های زئولیت، پرلیت، پوکه معدنی و پوکه صنعتی بین بیشترین و کمترین درصد افزودنی به ترتیب برابر 13، 4/48، 1/10 و 6/12 درصد می­باشد. ضریب نفوذپذیری در اکثر تیمارهای افزودنی، بجز پرلیت، نسبت به شاهد افزایش یافت. بیشترین افزایش ضریب نفوذپذیری (3/7­ درصد) در تیمار افزودنی حاوی 5% پوکه معدنی و بیشترین کاهش ضریب نفوذپذیری (7/3 درصد) در تیمار افزودنی 10% پرلیت بوده است. در مجموع، در بین افزودنی­های استفاده شده، تیمار با 10% حجمی پرلیت، بیشترین میانگین مقاومت (95/11 مگاپاسکال) و تیمار با 10% حجمی پوکه صنعتی، کمترین میانگین مقاومت (2/3 مگاپاسکال) را دارا می­باشد، که نشان می­دهد اضافه کردن پوکه صنعتی نسبت به سایر افزودنی­ها با کاهش مقاومت بیشتری همراه بوده است. افزودنی پرلیت در رده­ی بعدی قرار می­گیرد https://jtie.semnan.ac.ir/article_464_16304d3f2e4a98b2845d21bf2495ed1c.pdf