دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 8 1 2022 05 22 Laboratory Evaluation of the Effect of Polypropylene Fiber and SBR Latex on Improving the Mechanical Properties of Pervious Concrete ارزیابی آزمایشگاهی تأثیر الیاف پلی‌پروپیلن و لاتکس SBR بر بهبود خواص مکانیکی بتن متخلخل 55 72 6111 10.22075/jtie.2022.25607.1580 FA ماکان پدرام دانشجوی دکتری، گرایش سازه، گروه عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زنجان رحمت مدندوست استاد، گروه عمران، دانشکده فنی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران مهیار عربانی استاد، گروه عمران، دانشکده فنی، دانشگاه گیلان، رشت Journal Article 2021 12 16 Due to the high permeability of pervious concrete, its using as an upper layer in road and airport pavement could help to guide heavy rainfall, surface water management and its collection. Studies show that despite this important advantage, due to the lower mechanical properties of this type of concrete compared to conventional, its using is not widespread. In order to improve the mechanical properties of pervious concrete, in this study, the effect of adding polypropylene fiber and SBR latex separately and simultaneously on the porosity, permeability, compressive, flexural, and tensile strength of pervious concrete has been evaluated.The results of this study show that by increasing the amount of SBR latex and polypropylene fibers each individually, the mechanical properties of pervious concrete are improved in the composition of control sample, but the percentage of porosity is reduced.The reduction is much greater for the addition of polypropylene fibers than for the addition of SBR latex.With the simultaneous addition of SBR latex and polypropylene fibers, the mechanical properties of pervious concrete are further improved, but the percentage of porosity is also reduced.By controlling the amount of polypropylene fibers used in terms of the necessary restrictions to comply with a minimum of 15% porosity, the optimal combination of latex SBR and polypropylene fibers can be achieved. In this research, this optimal combination has been obtained by adding 35 kg of SBR latex and 0.7 kg of polypropylene fibers, in which the percentage of concrete porosity with 24% reduction compared to the control sample is 15.65%.Compressive strength values increased by 37% (27.6 MPa),tensile strength increased by 36% (3.61 MPa), flexural strength increased by 41% (4.51 MPa) and fracture toughness increased by 24% (MPa.m0.5537). 0) has shown a significant improvement in the mechanical properties of pervious concrete by applying this optimal combination in the present study <strong>با توجه به نفوذپذیری زیاد بتن متخلخل، استفاده از آن به عنوان لایه فوقانی در روسازی راه و فرودگاه می‌تواند کمک شایانی به هدایت بارندگی­های شدید، مدیریت آب‌های سطحی و جمع‌آوری آنها نماید. بررسی‌ها نشان می‏دهند که علی­رغم این مزیت مهم، به­دلیل مشخصات مکانیکی نازل­تر این نوع بتن نسبت به بتن معمولی، استفاده از آن به صورت گسترده رواج نیافته است. به منظور ارتقای خصوصیات مکانیکی بتن متخلخل، در این تحقیق، به ارزیابی میزان تأثیر افزودن الیاف پلی‏پروپیلن و لاتکس </strong><strong>SBR</strong><strong> </strong><strong>به صورت مجزا و همزمان بر درصد تخلخل، نفوذپذیری، مقاومت فشاری، کششی، خمشی، و چقرمگی شکست بتن متخلخل پرداخته شده است. نتایج نشان می‌دهد که با افزایش مقدار لاتکس </strong><strong>SBR</strong><strong> و الیاف پلی‏پروپیلن در ترکیب بتن متخلخل، هر یک به صورت جداگانه، خواص مکانیکی بتن متخلخل بهبود می­یابد؛ اما از تخلخل آن کاسته می‏شود. میزان این کاهش در مورد افزودن الیاف پلی‏پروپیلن در مقایسه با افزودن لاتکس </strong><strong>SBR</strong><strong> بسیار بیشتر است. با افزودن همزمان لاتکس </strong><strong>SBR</strong><strong> و الیاف پلی‏پروپیلن، خواص مکانیکی بتن متخلخل به میزان بیشتری بهبود می­یابند؛ اما کاهش درصد تخلخل نیز بیشتر است. با کنترل مقدار الیاف پلی‏پروپیلن مصرفی به لحاظ محدودیت­های لازم برای رعایت حداقل مقدار 15 درصد تخلخل، می‏توان به ترکیب بهینه لاتکس </strong><strong>SBR</strong><strong> و الیاف پلی‏پروپیلن دست یافت. در این تحقیق، این ترکیب بهینه با افزودن 35 کیلوگرم لاتکس </strong><strong>SBR</strong><strong> و 7/0 کیلوگرم الیاف پلی‏پروپیلن حاصل شده که در آن، تخلخل بتن با 24 درصد کاهش نسبت به نمونه کنترل، 65/15 درصد می‏باشد. همچنین، مقادیر</strong><strong> </strong><strong>مقاومت فشاری 37</strong><strong>٪</strong><strong> (6/27 مگاپاسکال)، مقاومت کششی 36 درصد (61/3 مگاپاسکال)، مقاومت خمشی 41 درصد (51/4 مگاپاسکال) و چقرمگی شکست 24 درصد (</strong><strong>MPa.m^0.5</strong><strong> 537/0) افزایش داشته­اند که بیانگر بهبود قابل توجه خواص مکانیکی بتن متخلخل با به­کارگیری این ترکیب بهینه در پژوهش حاضر است.</strong> https://jtie.semnan.ac.ir/article_6111_f8488c925637294b21e503a67ccd3e60.pdf