دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 8 3 2022 11 22 An Investigation on Groove Characteristics Effect on Skid Resistance in Grooved Concrete Pavements بررسی تاثیر مشخصات شیارها بر مقاومت لغزندگی روسازی های بتنی شیارزنی شده 67 90 7033 10.22075/jtie.2022.25900.1582 FA سعید دورانی دانشجوی کارشناسی ارشد- دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست- دانشگاه تربیت مدرس- تهران ابوالفضل حسنی استاد دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران امیر کاوسی استاد، دانشکده ی مهندسی عمران و محیط‌زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران Journal Article 2022 01 13 Providing adequate skid resistance is one of the most important issues in the construction of concrete pavements and due to the lack of sufficient friction, smooth concrete pavements can only be used in the places where skid resistance doesn't matter so much; such as parking lots and warehouses. Although there is no comprehensive instruction for texturing on concrete pavements, methods such as grooving, burlap or broom dragging, and exposing the aggregates are used to texture the concrete pavements.In this study, the method of grooving is studied using British pendulum sand patch tests.Therefore, grooves in three different center to center spacings(12.7 mm, 19 mm, 25.4 mm), three different widths (2.5 mm, 3.2 mm, 3.8 mm) and three different directions(transverse, diagonal and longitudinal) were created on concrete specimens.The results of this study indicate that increasing the spacing of the grooves or decreasing the width of them, decreases the depth of the texture.The friction value in every three direction of the grooving decreases by increasing the spacing between the grooves; while increasing the widths of the grooves leads to an increase in the friction values at first; but then the value decreases in the wider grooves.The results show that the transverse grooves lead to the highest skid resistance. <strong>تأمین مقاومت لغزندگی کافی یکی از مسائل مهم در ساخت روسازی­های بتنی می­باشد و با توجه به عدم اصطکاک کافی در رویه­های صاف و بدون بافت، از این نوع رویه­ها فقط می­توان در محل­هایی مثل پارکینگ و انبارها که مسئله­ی لغزندگی اهمیت چندانی ندارد، استفاده کرد. با وجود آن که دستورالعمل جامعی جهت ایجاد بافت روی روسازی­های بتنی وجود ندارد، اما روش­هایی مانند شیاردار کردن سطح رویه، گونی­کشی، جاروزنی و نیز در معرض قرار دادن سنگ‏دانه­ها، جهت ایجاد بافت روی روسازی و افزایش اصطکاک مورد استفاده قرار می­گیرند. در این پژوهش، روش­ شیارزنی روی بتن تازه، با استفاده از آزمایش­های آونگ انگلیسی و پخش ماسه مورد مطالعه قرار گرفت. لذا، شیارهایی در سه فاصله­ی مرکز تا مرکز (7/12، 19 و 4/25 میلی­متر)، سه پهنا (5/2، 2/3 و 8/3 میلی­متر) و سه راستا (عرضی، مورب و طولی) روی نمونه­های بتنی ایجاد شدند. نتایج این تحقیق نشان می­دهد که عمق بافت ایجاد شده، با افزایش فاصله و کاهش پهنای شیارها، کمتر می­شود. مقدار اصطکاک تولید شده در هر سه راستای شیارزنی، با افزایش فاصله­ی شیارها، کاهش یافته و با افزایش پهنای شیارها، ابتدا افزایش و سپس کاهش پیدا می­کند. مطابق نتایج، شیارهای عرضی بیشترین مقاومت لغزندگی را حاصل می­کنند.</strong> https://jtie.semnan.ac.ir/article_7033_ce6e8d6c4f8da0231ec71e27ec7f4e8d.pdf