دانشگاه سمنانمهندسی زیر ساخت های حمل و نقل2423-53504220180922Use of the Penetration Index as a New Criterion for Assessing the Pavement Structure at Network Levelاستفاده از شاخص نفوذ به عنوان معیاری جدید در ارزیابی سازه روسازی در سطح شبکه114307710.22075/jtie.2018.14330.1290FAمنصورفخریدانشیار گروه عمران – راه و ترابری، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهرانمرتضیقنبریکارشناسی ارشد عمران- راه و ترابری، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهرانJournal Article20180319Evaluation of pavement structure is an important part of the pavement management system at the network and project levels, which is usually performed by using falling weight deflectometer (FWD) device. In using the FWD device, strength of the pavement layers is determined by back-calculations method. Using this method is not financially and temporally affordable for management at network level because of complexity and need for accurate initial information, and therefore it is usually used at the project level. Dynamic cone penetrometer (DCP) is another equipment, which is fast and cheap, and is used in evaluation of pavement structure at network level. In this research, 50 km of arterial road of Kermanshah province was tested by using the FWD and DCP devices. Results showed acceptable correlation between penetration index, as DCP output, and the obtained data of FWD device for pavement layers. The PI variation range for different pavement structure situations at network level was presented by analyzing the FWD and DCP outputs. Output results of network analysis using both methods showed acceptable PI criterion validity as simple and cheap criterion for pavement structure evaluation in pavement management at network level.<strong>ارزیابی سازه روسازی یکی از بخشهای مهم سیستم مدیریت روسازی در سطح شبکه و پروژه میباشد که به طور متداول با استفاده از دستگاه افتوخیزسنج ضربهای (</strong><strong>FWD</strong><strong>)</strong><strong> انجام</strong><strong> میشود. در استفاده از دستگاه </strong><strong>FWD</strong><strong> معمولاٌ مقاومت لایهها به روش محاسبات معکوس محاسبه میگردد. استفاده از این روش به دلیل پیچیدگی و نیازمند بودن به اطلاعات اولیه دقیق</strong><strong>، </strong><strong>برای مدیریت در سطح شبکه از لحاظ مالی و زمانی مقرون به صرفه نبوده و لذا بیشتر در سطح پروژه مورد استفاده قرار میگیرد. نفوذسنج دینامیک (</strong><strong>DCP</strong><strong>) از دیگر تجهیزات مورد استفاده در ارزیابی سازه روسازی میباشد که به دلیل سرعت و ارزانی، استفاده از آن در سطح شبکه مناسبتر است. در این پژوهش، 50 کیلومتر از راههای شریانی استان کرمانشاه با استفاده از دستگاههای </strong><strong> </strong><strong>FWD</strong><strong>و </strong><strong>DCP</strong><strong> مورد آزمایش قرار گرفت که از نتایج آن</strong><strong> همبستگی قابل قبولی بین شاخص نفوذ</strong><strong>،</strong><strong> به عنوان خروجی دستگاه </strong><strong>DCP</strong><strong>،</strong><strong> و دادههای حاصل از دستگاه </strong><strong>FWD</strong><strong> برای لایههای روسازی بهدست</strong><strong>آمد. با بررسی نتایج حاصل از دستگاههای </strong><strong>FWD</strong><strong> و</strong><strong>DCP </strong><strong>،</strong><strong> دامنه تغییرات شاخص نفوذ برای وضعیتهای مختلف سازهای روسازی در سطح شبکه ارائه گردید. نتایج حاصل از تحلیل شبکه با استفاده از هر دو روش نشاندهنده اعتبار قابل قبول معیار شاخص نفوذ به عنوان معیاری ساده و ارزان جهت ارزیابی سازه روسازی در سطح شبکه از مدیریت روسازی میباشد.</strong>https://jtie.semnan.ac.ir/article_3077_6aacaf6e80f9739e972c5bbbcde74ce5.pdfدانشگاه سمنانمهندسی زیر ساخت های حمل و نقل2423-53504220180922Experimental Evaluation of Mobilized Friction Angle of Sandy Soil-Rubber Mixtures for Different Loading Stress Pathsمطالعه آزمایشگاهی پارامترهای مقاومت برشی خاک ماسهای مخلوط با خرده لاستیک تحت اثر اعمال مسیر تنشهای متفاوت1528296410.22075/jtie.2018.13343.1280FAعبدالحسینحداددانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمناندانیالرضازاده عیدگاهیدانشجوی دکتری مهندسی ژئوتکنیک، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنانJournal Article20180204Tire-derived aggregates mixed with granular soils are amongst the new materials with different characteristics, as compared to the base materials, which are being used more commonly with the increase of waste rubbers and tires. These lightweight materials, having controlled compressibility, could be used in civil engineering infrastructures, road construction, and geotechnical structures. Up to now, limited experimental studies have been performed to present optimum mixing ratio of waste rubber and sand to attain the engineering purposes including the maximum bearing capacity and the most proper compressibility. Nevertheless, determination of a specific mixing ratio and identification of shear strength parameters of sand-rubber mixtures under different stress paths needs further study. In this research, results of triaxial tests, considering constant radial stress (CRS) and constant axial stress (CAS) paths on the sand alone and also mixed with rubber chips and granulated rubber are presented. Results of relative density tests demonstrated that the optimum rubber mixing ratio of 30% in weight acquires the least void ratio when sand is mixed with rubber chips. The sand alone tests resulted in an effective strength envelope which is approximately linear with a friction angle of approximately 36.8° in both stress paths. While, the outcome of the two different loading methods on the sand-rubber mixtures is an approximately bilinear stress envelope. The internal friction angle of sand mixed with rubber chips is greater than that of sand alone by 8.5 and 4 degrees under the CAS and CRS conditions, respectively. This parameter is about 1.5 and 5 degrees less than sand alone for granulated rubber mixed with sand, under the CAS and CRS conditions, respectively.<strong>مخلوطهای خرده لاستیک و خاک دانهای از جمله مصالح جدید و دارای ویژگیهای متفاوت نسبت به مصالح اولیه تشکیلدهنده میباشند که با توجه به روند افزایش لاستیک<em></em>های فرسوده، استفاده از آنها مرسوم شده است. این نوع مصالح، با تراکمپذیری کنترل شده و وزن نسبی سبک، میتوانند در صنعت مهندسی عمران، عملیات راهسازی و سازههای ژئوتکنیک بهکار روند. تاکنون مطالعات آزمایشگاهی محدودی برای ارائه نسبت اختلاط بهینه خرده لاستیک و ماسه به منظور دستیابی به اهداف مورد نظر مهندسی، از جمله بیشترین ظرفیت باربری و مناسبترین تراکمپذیری، انجام شده است. با این حال، تعیین یک نسبت اختلاط مشخص و شناخت پارامترهای مقاومت برشی خاکهای مخلوط با خرده لاستیک تحت اثر مسیرهای تنش مختلف، نیاز به مطالعه بیشتری دارد. در این پژوهش، نتایج آزمایشهای سهمحوری با در نظر گرفتن شرایط مسیرهای تنش فشار مؤثر همهجانبه ثابت (</strong><strong>CRS</strong><strong>) و فشار محوری ثابت (</strong><strong>CAS</strong><strong>)، روی خاک ماسهای و همچنین مخلوطهای چیپسهای لاستیکی و دانههای لاستیکی ارائه شده است. نسبت اختلاط در نظر گرفته شده برای نمونههای مخلوط 30% وزنی خرده لاستیک بوده که به عنوان نسبت اختلاط بهینه از طریق آزمونهای تراکم تعیین شده است. نتایج آزمایش روی ماسه تنها نشاندهنده پوش گسیختگی خطی دارای شیب معادل با 8/36 درجه در هر دو مسیر تنش میباشد. در حالی که پوش گسیختگی بهدست آمده از اعمال مسیر تنشهای مخلف روی نمونههای مخلوط به صورت دو خطی میباشد. زاویه اصطکاک داخلی مخلوط چیپسهای لاستیکی از ماسه تنها به ترتیب حدود 5/8 و 4 درجه در شرایط </strong><strong>CAS</strong><strong>و </strong><strong>CRS</strong><strong>بیشتر میباشد. این پارامتر برای مخلوط خرده لاستیکهای دانهای در شرایط </strong><strong>CAS</strong><strong>و </strong><strong>CRS</strong><strong> به ترتیب حدود 5/1 و 5 درجه از ماسه تنها کمتر بوده است. </strong>https://jtie.semnan.ac.ir/article_2964_30abcfcb527e837afb0d1e9b8ec7f0ae.pdfدانشگاه سمنانمهندسی زیر ساخت های حمل و نقل2423-53504220180922Quantification of Resiliency in Infrastructures and Its Application in the Selection of Seismic Retrofitting Strategies
(Case Study: 15-Khordad Subway Station in Shiraz)کمّیسازی برگشتپذیری زیرساختهای شهری و کاربرد آن در انتخاب راهکارهای مقاومسازی لرزهای (مطالعه موردی: ایستگاه 15 خرداد متروی شیراز)2948305910.22075/jtie.2018.14327.1289FAبابکامیدواردانشیار، دانشکده محیط زیست، پردیس دانشکده های فنی، دانشگاه تهران0000-0002-7984-2520آسیهسلطانیکارشناس ارشد مدیریت در سوانح طبیعی - دانشکده محیط زیست - دانشگاه تهرانJournal Article20180318Resilience assessment can be assumed as an important tool for decision making for disaster managers. Considering the recovery time in the resiliency approach causes this approach to be different from other frameworks of decision-making process in the preparation phase in estimation of losses and time-dependent consequences. The recovery process after distaster occurrence may be modeled by simple recovery functions or complex organizational and social models. The obvious point in using resiliency approach is that it could give the disaster managers a recovery trend of infrastructures after disasters, with respect to important factor of time, to allocate the available resources on the basis of resiliency criterion. Currently, the selection of retrofitting strategies of infrastructures, especially subway stations, is performed by economic and technical approaches according to the state of the art standards. In these analyses, recovery trend of the performance after disasters is usually ignored. In this study, on one hand, the concept of resiliency of infrastructures after disasters, its dimensions and analysis methods are investigated, and on the other hand, some retrofitting methods are proposed for stations and subway tunnels. In the next step, considering the proposed algorithm for attaining the quantitative resiliency, first, the 15-Khordad subway station in Shiraz was modeled and displacements due to 11 earthquakes with different PGAs were analyzed in 10 control points. Then, the discrete and cumulative damage-probabilities were calculated by comparing the calculated displacements with damage-level threshold. The resiliency of the substation under different retrofitting strategies is quantified in the next stage considering calculated damage probabilities and different recovery functions. Finally, the ranking of retrofitting strategies for infrastructures was done based on the resiliency concept. The proposed method can be generalized to other infrastructures.<strong>ارزیابی برگشتپذیری در برابر سوانح بهعنوان یک ابزار تصمیمگیری میتواند توسط مدیران بحران مورد توجه قرار گیرد. وارد کردن زمان احیا در روند تصمیمگیریهای فاز آمادگی، باعث تفاوت رویکرد برگشتپذیری از دیگر رویکردهای تخمین خسارت و اثرهای وابسته به زمان آنها میشود. فرایند احیا بعد از وقوع سوانح میتواند توسط توابع احیای ساده شده یا مدلهای اجتماعی- سازمانی پیچیده تخمین زده شود. نکته بارز، استفاده از رویکرد برگشتپذیری آن است که میتواند به مدیران بحران دورنمایی از روند احیای شریانهای حیاتی بعد از سوانح، با توجه به عامل تعیینکننده زمان، بدهد تا امکانات موجود را بر اساس معیار برگشتپذیری تخصیص دهند. در حال حاضر، راهکارهای مقاومسازی شریانهای حیاتی، بهخصوص ایستگاههای مترو، بهوسیله معیارهای اقتصادی و فنی و با توجه به شرایط پروژه تعیین میشوند. در این تحلیلها، روند احیا و بازیابی عملکرد پس از سوانح در نظر گرفته نمیشود. در این مقاله، ابتدا مفهوم برگشتپذیری شریانهای حیاتی بعد از سوانح، ابعاد و روشهای تحلیل آن از یکسو و روشهای مقاومسازی ایستگاهها و تونلهای مترو از سوی دیگر، بررسی شده است. در مرحله بعد، با توجه به الگوریتم پیشنهادی برای دستیابی به مقدار کمّی برگشتپذیری، ابتدا ایستگاه زیرزمینی 15 خرداد واقع در متروی شیراز مدلسازی شده و جابجایی سازه در اثر بار زلزله در 10 نقطه کنترل و برای 11 زلزله با </strong><strong>PGA</strong><strong> های مختلف تحلیل شده است. سپس، با توجه به مقادیر بهدست آمده، احتمال گسسته و تجمعی شکست سازه با توجه به پارامتر جابجایی، در مقایسه با معیار آستانه خرابی، بهدست آمده است. از روی مقادیر احتمال شکست بهدستآمده و نیز با در نظر داشتن تابع احیا میتوان عملکرد سیستم را ارزیابی کرد. در نهایت، با استفاده از روابط مربوط به ارزیابی کمّی برگشتپذیری ارائه شده، برگشتپذیری راهکارهای مختلف مقاومسازی محاسبه شده است و بر اساس آن اولویتبندی شدهاند. روش پیشنهادی قابلیت تعمیم به کلیه شریانهای حیاتی را دارد.</strong>https://jtie.semnan.ac.ir/article_3059_84a412b40e804b1dc7d7df8ca1cf1bc3.pdfدانشگاه سمنانمهندسی زیر ساخت های حمل و نقل2423-53504220180922Evaluating the Effect of Concrete Pedestal on Reducing the Vulnerability of Adjacent Footings on Babolsar Saturated Sand Using Physical Model Testsبررسی تأثیر ابعاد پدستال بتنی بر کاهش آسیب پذیری پی های مجاور مستقر بر ماسه اشباع بابلسر با مدلسازی فیزیکی4960305810.22075/jtie.2018.15079.1320FAسیاوشسلامت پوردانشجوی دکتری، گروه عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجفآبادیاسرجعفریاندانشیار، پژوهشکده مهندسی ژئوتکنیک، پژوهشگاه بینالمللی زلزلهشناسی و مهندسی زلزله، تهرانالبرزحاجیان نیااستادیار، گروه مهندسی عمران، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایرانJournal Article20180609Two adjacent footings behave often differently from a single footing. Nowadays, with the scarcity of suitable land for construction purposes and population growth in the coastal zone of Caspian Sea, construction without considering the interference of the footings is increasing. This issue has been further complicated due to the unequal and non-simultaneous loading of the adjacent footings. In other words, initially, the light or old footing has been constructed, and then the heavy or new footing will be constructed adjacent to the old footing. This is also true in ports where containers are stacked side by side. In this study, the influence of unreinforced concrete pedestals on improvement of saturated loose sandy soil is investigated through modeling the small-scale 1g tests. The main focus was on the load bearing capacity, settlement and tilt of the light footing nearby the heavy footing, when the pedestals are placed beneath the heavy footing. Results of this study illustrated that with fixed diameter pedestals (D=5 cm), increasing the pedestal length (L) from 15 to 25 cm, as refining factor of the soil underneath the heavy footing, led to 18 and 38 percent decrease in settlement and tilt of the light footing nearby the heavy one, respectively, when the S/B ratio was zero.<strong>دو پی در کنار هم، اغلب دارای رفتاری متفاوت از پی تک هستند. امروزه، با توجه به کمبود زمین و افزایش جمعیت، مخصوصاً در نوار ساحلی دریای خزر، احداث ساختمانها در مجاورت هم، بدون در نظر گرفتن اثر متقابل پیها، در حال افزایش است. این موضوع، زمانی دارای حساسیت بیشتری است که دو ساختمان همجوار بهصورت غیرهمزمان و با دو سربار متفاوت، بارگذاری شوند. بهعبارت دیگر، ابتدا پی سبک یا قدیمی ساخته، و سپس پی سنگین در مجاورت پی سبک احداث میگردد. این موضوع، در مورد بنادر، که کانتینرها با شرایط نابرابر در کنار هم دپو میگردند، نیز صادق است. در این مطالعه، با استفاده از آزمایش مدلسازی کوچکمقیاس </strong>g<strong>1، به بررسی تأثیرات ابعاد پدستالهای بتنی غیرمسلح بر بهسازی خاک ماسهای سست اشباع، هنگامیکه پدستالها در خاک زیر پی سنگین یا جدید قرار میگیرند، بر پارامترهایی نظیر ظرفیت باربری پی سنگین، نشست و چرخش پی سبک، ناشی از همجواری پی سنگین، پرداخته خواهد شد. نتایج این تحقیق حاکی از آن است که در یک قطر ثابت پدستال (</strong>D=5 cm<strong>)، با افزایش عمق (</strong>L<strong>) پدستالها از 15 به 25 سانتیمتر، بهعنوان عامل بهسازی کننده خاک زیر پی جدید، میزان نشست و چرخش پی قدیمی ناشی از همجواری پی سنگین در نرخ </strong>S/B=0<strong> بهترتیب 18 و 38 درصد کاهش مییابد. </strong>https://jtie.semnan.ac.ir/article_3058_ced19d29944aac50ff2d5e602d71ece9.pdfدانشگاه سمنانمهندسی زیر ساخت های حمل و نقل2423-53504220180922Evaluation of the Effect of Initial Moisture Content of Sandy Subgrade and Emulsion Bitumen Percentage on Final Deformation and Strength of Fiber and Cement-Reinforced Pavementارزیابی اثر میزان رطوبت اولیه بستر ماسهای و درصد قیر امولسیونی بر تغییرشکل نهایی و مقاومت روسازی تقویتشده توسط الیاف و سیمان6176299110.22075/jtie.2018.14333.1291FAمحمدمهدیخبیریدانشیار، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه یزدحسنمحمدی انائیدانشجوی کارشناسی ارشد راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه یزدJournal Article20180320Construction of roads and development projects on sandy soils is usually done due to lack of adequate strength to the displacement of subgrade soil or redirecting. Therefore, stabilization and investigation of the factors affecting its strengthening with different materials have always been of interest to the researchers. Studies have shown that the use of polypropylene fibers generally increases the ductility and mechanical strength, such as compressive strength and shear strength, of soils. On the other hand, the initial moisture content plays an important role in stabilizing with emulsion bitumen. Therefore, in this study, the stabilization and improvement of dune sand, using different initial moisture contents, emulsion asphalt binder, and fiber in optimum cement percent were considered. Uniaxial compressive test results showed that addition of fiber increases the bearing capacity by an average of 10%. Increasing the initial moisture content increased the strength performance of the sand subgrade and then decreased in high moisture contents. Also, increasing the percentage of emulsion asphalt binder and fiber had a significant impact on the enhancement of stabilized subgrade ductility.<strong>ساخت</strong><strong>راهها</strong><strong>و</strong><strong>پروژههای</strong><strong>عمرانی</strong><strong>روی</strong><strong>خاکهای ماسهای،</strong><strong>به</strong><strong>دلیل</strong><strong>عدم</strong><strong>مقاومت</strong><strong>کافی،</strong><strong>معمولاً با جابجایی خاک بستر و یا تغییر مسیر انجام میشود. بنابراین، تثبیت</strong><strong>و</strong><strong>بررسی</strong><strong>عوامل</strong><strong>مؤثر</strong><strong>بر</strong><strong>تثبیت</strong><strong>آن</strong><strong>با</strong><strong>مواد</strong><strong>مختلف</strong><strong>همواره</strong><strong>مورد توجه</strong><strong>محققین</strong><strong>بوده</strong><strong>است. مطالعات نشان میدهد که استفاده از الیاف پلیپروپیلن عموماً سبب افزایش شکلپذیری و مقاومت مکانیکی خاکها، نظیر مقاومت فشاری و برشی، میگردد. از طرف دیگر، میزان رطوبت اولیه جهت تثبیت با قیر امولسیونی نقش مهمی دارد.</strong><strong>از اینرو،</strong><strong>در</strong><strong>این</strong><strong>تحقیق،</strong><strong>تثبیت</strong><strong>و بهسازی</strong><strong>ماسه</strong><strong>روان</strong><strong>با</strong><strong>استفاده</strong><strong>از درصدهای مختلف رطوبت اولیه، قیر</strong><strong>امولسیونی</strong><strong>و الیاف در درصد سیمان بهینه</strong><strong>مد نظر</strong><strong>قرار</strong><strong>گرفت.</strong><strong>نتایج آزمایش</strong><strong>فشاری</strong><strong>تکمحوره</strong><strong>نشان میدهد که افزودن الیاف باعث افزایش ظرفیت باربری بهطور متوسط به میزان 10% میشود.</strong><strong>افزایش رطوبت اولیه، عملکرد مقاومت بستر ماسهای را در ابتدا افزایش داده و سپس در رطوبتهای زیاد کاهش میدهد. همچنین، افزایش درصد قیر و الیاف تأثیر قابل ملاحظهای در افزایش شکلپذیری خاک بستر تثبیتشده دارد</strong><strong>.</strong>https://jtie.semnan.ac.ir/article_2991_2f6e8844d3bde5f2012d6e4d5cbc26ab.pdfدانشگاه سمنانمهندسی زیر ساخت های حمل و نقل2423-53504220180922Effect of Carbon Fibers on Fracture Toughness of Asphalt Mixtures Using Linear Elastic Fracture Mechanicsتأثیر الیاف کربن بر مقاومت شکست مخلوطهای آسفالتی با استفاده از اصول مکانیک شکست الاستیک خطی7792299410.22075/jtie.2018.13530.1269FAبابکگلچیناستادیار، گروه مهندسی عمران، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایرانروح الهصفاییدانشجوی کارشناس ارشد عمران، گروه مهندسی عمران، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایرانJournal Article20171227There are several methods to investigate the behavior of hot mix asphalt (HMA) at low temperatures. One of these methods is the use of principles of linear elastic fracture mechanics (LEFM). In this paper, the LEFM principles is used to investigate the effects of different loading modes and temperatures on the fracture resistance of HMA incorporating carbon fibers at subzero temperatures. Three-point fracture tests were successfully performed on the semi-circular bend (SCB) specimen containing an asymmetric vertical edge crack under different modes of loading including pure mode I (pure tensile), pure mode II (pure shear) and mixed-mode I/II (tensile-shear). Critical stress intensity factors were then computed using the critical load obtained from the fracture experiments and the geometry factors were determined from the finite element analyses. Results revealed that at all loading modes, modified HMA has higher resistance against crack growth than the unmodified HMA, particularly at low temperatures. Also, fracture resistance of tested HMA was improved by 30-43 percent in the pure tensile mode, 13.2-41 percent in the mixed mode (M<sup>e</sup>=0.5), 10.5-40 percent in the mixed mode (M<sup>e</sup>=0.2) and 2-12.5 percent in the pure shear mode.
<strong>برای بررسی رفتار مخلوطهای آسفالتی در دماهای کم، روشهای مختلفی وجود دارد. یکی از این روشها، استفاده از اصول مکانیک شکست الاستیک خطی است. در این پژوهش، با استفاده از اصول مکانیک شکست الاستیک خطی به بررسی اثر مودهای مختلف بارگذاری و دما بر مقاومت شکست مخلوط آسفالت گرم حاوی الیاف کربن در دماهای زیر صفر درجه پرداخته شده است. از نمونه نیمدایرهای با ترک لبهای، تحت بارگذاری خمش سه نقطهای برای ایجاد مودهای مختلف بارگذاری شامل مود خالص </strong>I <strong>(کشش خالص)، مود خالص </strong>II<strong> (برش خالص) و مود ترکیبی </strong>I<strong>/</strong>II<strong> (کشش- برش) در آزمایش مقاومت شکست استفاده شده است. ضرایب شدت تنش بحرانی با استفاده از بار بحرانی بهدست آمده از آزمایش شکست، محاسبه و ضرایب شکل از تجزیه و تحلیل المان محدود تعیین شد. نتایج</strong><strong>نشان</strong><strong>میدهد</strong><strong>که</strong><strong>مخلوط</strong><strong>آسفالت</strong><strong>گرم</strong><strong>حاوی الیاف</strong><strong>کربن</strong><strong>در</strong><strong>دماهای</strong><strong>کم از</strong><strong>مقاومت</strong><strong>شکست</strong><strong>قابل</strong><strong>ملاحظهای نسبت</strong><strong>به</strong><strong>مخلوط</strong><strong>آسفالتی بدون</strong><strong>الیاف</strong><strong>در</strong><strong>تمام</strong><strong>مودهای</strong><strong>بارگذاری</strong><strong>برخوردار است. همچنین، در مود کشش خالص 30 الی 43 درصد، در مود ترکیبی (</strong>M<sup>e</sup>=0.5<strong>)، 2/13 تا 41 درصد، در مود ترکیبی (</strong>M<sup>e</sup>=0.2<strong>)، 5/10 تا 40 درصد و در مود برش خالص 2 الی 5/12 درصد بهبود در مقاومت شکست مخلوطهای آسفالتی مشاهده گردید.</strong>https://jtie.semnan.ac.ir/article_2994_bbb49d97cebb51cd7b4d2d3ced8b2ce6.pdfدانشگاه سمنانمهندسی زیر ساخت های حمل و نقل2423-53504220180922Seismic Performance Assessment of Abutment in Bridges with Altitudinal Irregularity Subjected to Ground Motion Directionality Effectsبررسی عملکرد لرزهای کوله پلهای نامنظم در ارتفاع بر اثر اعمال زلزله در راستاهای مختلف93114296510.22075/jtie.2018.11437.1213FAسهیلسلطانیهدانشآموخته کارشناسی ارشد، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوین، ایرانمحمد مهدیمعمارپوراستادیار، گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوینفوادکیلانه ئیاستادیار، گروه عمران، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره)، قزوینJournal Article20170524Evaluation of highway bridges is a matter of importance in terms of seismic performance analysis for pre-and post-earthquake planning of a transportation system. Irregular structures have always been in the spotlight of researchers and engineers. In this study, a three-dimensional model of seat-type abutments is generated in a set of irregular bridges with unequal height of piers using OpenSess finite element software. Since altitudinal irregularity leads to different stiffness of individual piers, the distribution of seismic forces will be dissimilar for each pier. On the other hand, the proportion of seismic forces absorbed by the abutments is dependent on strength and stiffness of central piers. In addition to irregularity effects, the influence of two distinct approaches of pier support modeling such as fixed-base and flexible-base (soil-structure-interaction) is taken into account in the analyses. In addition, in order to obtain maximum demand on bridge members with complex behavior, subjected to the ground motion by orthogonal components, nonlinear time-history analysis using multiple earthquake records should be applied in different directions. Therefore, incremental dynamic analysis is performed on each bridge model for a set of seismic records each rotated in seven various directions. By processing the outcomes obtained from analysis of two levels of damage states, it is determined that the irregularity ratio and configuration, soil-structure-interaction, and incident angle of seismic motions are three important factors in evaluation of fragility characteristics of abutment constitutive members. With no exceptions in the investigated models, the fixed-base assumption of central piers produces conservative response of the abutment components in comparison to soil-structure-interaction consideration. However, the effects of ground motion directionality on the fragility characteristics of individual members of abutment vary for different damage states from one model to another.<strong>ارزیابی پلهای بزرگراهی، به منظور سنجش عملکرد لرزهای برای برنامهریزی یک سیستم حملونقلی، قبل و پس از وقوع زلزله اهمیت زیادی دارد. سازههای نامنظم، بهدلیل رفتار لرزهای پیچیدهتر اعضا، همواره در کانون توجه پژوهشگران و طراحان بودهاند. در این مطالعه، مدل سهبعدی کولههای زینی در مجموعهای از پلهای نامنظم در ارتفاع با استفاده از نرمافزار اجزای محدود </strong><strong>OpenSees</strong><strong> تشکیل شده است. با توجه به اینکه نامنظمی در ارتفاع پایهها منجر به تفاوت در سختی آنها میشود، توزیع نیروی زلزله بر هر پایه نامتوازن خواهد بود. از سوی دیگر، میزان نیرویی که متوجه کولهها میشود، به مقاومت و سختی پایههای میانی نیز بستگی دارد. علاوه بر نقش نامنظمی، تأثیر دو رویکرد مجزا برای مدلسازی شرایط تکیهگاهی پایههای میانی، اعم از تکیهگاه گیردار و انعطافپذیر (اندرکنش خاکوسازه) در تحلیل ملاحظه شده است. همچنین، لازم است برای پلهای دارای پیچیدگیهای رفتاری که تحت اثر تحریکات زلزله بهوسیله دو مؤلفه افقی متعامد هستند، تعداد کافی شتابنگاشت با زوایای مختلف به سازه اعمال شود تا بیشترین تقاضای اعضای آن بهدست آید. بنابراین، </strong><strong>هر یک از</strong><strong> مدلها به ازای یک مجموعه شتابنگاشت که هر کدام در هفت زاویه گوناگون دوران داده شدهاند، تحت تحلیل دینامیک افزاینده قرار گرفته است. تحلیل</strong><strong>دو سطح ظرفیتی مختلف مشخص کرد که نوع و میزان نامنظمی پل، اندرکنش خاک و سازه و زاویه اعمال تحریکات زلزله (سوئگی) سه عامل مهمی هستند که هر یک میتوانند در بهدست آوردن پاسخ شکنندگی اعضای تشکیل دهنده کوله نقش چشمگیری ایفا کنند. بدون استثنا، در تمامی مدلها، فرض تکیهگاه گیردار برای پایههای میانی باعث ایجاد پاسخ محافظهکارانه در اعضای کوله در مقایسه با حالت اندرکنش خاکوسازه میشود. در حالی که تأثیر زاویه اعمال شتابنگاشت بر بحرانی شدن شکنندگی هر یک از اعضای کوله میتواند از یک مدل به مدل دیگر و به ازای حالتهای ظرفیتی مختلف، متغیر باشد.</strong>https://jtie.semnan.ac.ir/article_2965_72afdd7b1c06802bcba7eb33300b2cfa.pdf