دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 8 1 2022 05 22 Investigation of the Effect of Waste Ceramic Filler on the Performance of Microsurfacing بررسی تأثیر فیلر سرامیکی ضایعاتی بر عملکرد آسفالت حفاظتی میکروسرفیسینگ 1 22 5866 10.22075/jtie.2021.22936.1521 FA ندا کامبوزیا گروه راه و ترابری، دانشکده عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران حسن زیاری گروه راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم‌و‌صنعت ایران، تهران، ایران مهدی زال نژاد دانشجوی دکتری، گرایش راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران علیرضا جلالیان خشنود دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم‌و‌صنعت ایران، تهران، ایران Journal Article 2021 03 17 Due to the importance of roads in creating connections between different areas, the issue of road maintenance is always a vital issue for road organizations. One of the most important methods of preventive maintenance of roads is microsurfacing surface treatment. This preventive method reduces energy consumption and long-term maintenance costs. The purpose of this study is to evaluate the feasibility of using waste ceramic fillers in the microsurfacing mixing design to evaluate its performance. In this regard, first, the physical and chemical properties of stone materials and waste ceramic fillers are investigated and then to evaluate the performance of microsurfacing mixture, from 5 different compounds containing zero, 25, 50, 75, and 100% of waste ceramic fillers were used in three different levels of bitumen emulsion Asphalt. Samples were measured by wet adhesion tests at 30 and 60 minutes, loaded wheel, and abrasion in wet conditions according to ASTM D6372 instructions. The results showed that the mixtures containing ceramic fillers meet the requirements of the regulations and improve the microsurfacing performance. Also, among the mixtures, the mixture containing 100% ceramic fillers compared to the control sample increased the adhesion at 30 and 60 minutes by 30.8 and 33.3%, respectively, improved the abrasion resistance by 62%, and reduced the mixture bleeding by 31 Percent. This mixture has 2% more emulsion bitumen than the control sample to achieve proper adhesion in a given time. با توجه به اهمیت راه‌ها در ایجاد ارتباط بین نواحی مختلف، مسئله تعمیر و نگهداری راه‌ها همواره امری حیاتی برای سازمان‌های راهداری یا حمل‌ونقل جاده‌ای محسوب می‌شود. یکی از مهم‌ترین روش‌های تعمیر و نگهداری پیشگیرانه راه‌ها، آسفالت حفاظتی میکروسرفیسینگ است. این آسفالت حفاظتی موجب کاهش مصرف انرژی و هزینه‌های تعمیر و نگهداری در بلندمدت می‌شود. هدف این پژوهش بررسی به‌کارگیری فیلر سرامیکی ضایعاتی در طرح اختلاط میکروسرفیسینگ جهت سنجش عملکرد آن است. در این راستا، ابتدا مشخصات فیزیکی و شیمیایی مصالح سنگی و فیلر سرامیکی ضایعاتی مورد بررسی قرار گرفته و سپس به‌منظور ارزیابی عملکرد مخلوط میکروسرفیسینگ، از پنج ترکیب مختلف حاوی صفر، 25، 50، 75 و 100 درصد فیلر سرامیکی ضایعاتی استفاده گردید. ارزیابی نمونه‌های میکروسرفیسینگ به‌واسطه آزمایش‌های چسبندگی مرطوب در 30 و 60 دقیقه، چرخ بارگذاری شده و سایش در شرایط مرطوب مطابق با دستورالعمل ASTM D6372 انجام شد. نتایج نشان داد که مخلوط‌های حاوی فیلر سرامیکی موجب بهبود عملکرد میکروسرفیسینگ می‌شوند. همچنین، مخلوط حاوی 100 درصد فیلر سرامیکی نسبت به نمونه شاهد موجب افزایش چسبندگی در مدت زمان 30 و 60 دقیقه به ترتیب به میزان 8/30 و 3/33 درصد، 62 درصد بهبود مقاومت در برابر سایش و 31 درصد کاهش قیرزدگی مخلوط گردید. این مخلوط نسبت به نمونه شاهد دارای 2 درصد قیر امولسیون بیشتر به‌منظور دستیابی به چسبندگی مناسب در زمان مشخص است.

https://jtie.semnan.ac.ir/article_5866_a9fc28ed38fe7d436404c81426fe24a4.pdf

دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 8 1 2022 05 22 Investigation of the Effect of Discontinuity Functions on the Mechanical Performance of Treated and Untreated Asphalt Samples بررسی اثر خصوصیات ناپیوستگی بر عملکرد مکانیکی نمونه‌های آسفالت تعمیرشده و تعمیرنشده 23 40 6265 10.22075/jtie.2022.26066.1585 FA میلادحسین عطایی دانشکده مهندسی عمران،دانشگاه یزد محمدمهدی خبیری دانشیار، بخش راه و خاک، دانشکده عمران، دانشگاه یزد زهره غفوری فرد دانشکده مهدسی عمران،دانشگاه یزد Journal Article 2022 01 27 Asphalt pavement cracking is an unavoidable phenomenon and the main factor of failure in pavement, which if followed, will lead to high costs and yet, with preventative measures, these costs can be reduced very effectively. Crack sealing is one of the preventive maintenance methods and the simplest and most economical way to repair recently cracked surfaces of asphalt pavement. This study was conducted to investigate the effect of discontinuity dimensions and their repair on the mechanical behavior of asphalt. Therefore, asphalt samples with treated and untreated discontinuities were made. Then dynamic creep, resilient modulus, fatigue, and durability testing were performed by the Lottman method on the samples. The results show that for a layer with finer granulation, sealing of narrow cracks (up to 20 mm wide) improves the corrosion resistance of asphalt concrete. Also, sealing cracks can increase the resistance of asphalt concrete to fatigue, regardless of the dimensions of the cracks. For a coarser-grained layer, sealing cracks deeper than width also reduces the resistance of asphalt concrete to sealing. Sealing cracks with overall width and depth of 20 mm reduces fatigue performance. Regarding resilience modulus for a layer with finer granulation and a layer with coarser granulation, crack sealing increases the modulus of resilience of asphalt concrete by 7.7% and 8.9%, respectively. The findings also indicate a more prominent role of discontinuity width than its depth on rutting behavior and durability. The results of this study are key in deciding the appropriate time to seal the cracks after their formation and improving some pavement properties in parallel with the treatment of cracks. Even though, generally, the desired effects of treatment on rutting, fatigue, and durability of pavements are partial and mostly negligible. However, sealing can be considered as a way to increase the resilient modulus of cracked pavements. ترک‌خوردگی روسازی آسفالتی پدیده‌ای اجتناب‌ناپذیر و مُد اصلی خرابی در این روسازیها است که در صورت عدم توجه هزینه گزافی را به دنبال دارد. این در حالی است که می‌توان با اقدامات پیشگیرانه، به نحو بسیار مؤثری هزینه‌های مذکور را کاهش داد. درزگیری ترک یکی از روش‌های نگهداری پیشگیرانه و ساده‌ترین و اقتصادی‌ترین راه برای ترمیم سطوح به‌تازگی ترک‌خورده روسازی آسفالتی است. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر ابعاد ناپیوستگی و تعمیر آن بر رفتار مکانیکی آسفالت انجام ‌شده است. از این‌رو، نمونههای آسفالتی دارای ناپیوستگی تعمیرشده و تعمیرنشده ساخته شد و سپس آزمایش‌های خزش دینامیک، مدول برجهندگی، خستگی و دوام به روش لاتمن روی نمونهها انجام گرفت. نتایج نشان میدهد که برای لایهای با دانهبندی ریزتر، درزگیری ترک‌های کم‌عرض (تا عرض ۲۰ میلی‌متر)، مقاومت در برابر شیارشدگی بتن آسفالتی را بهبود می‌بخشد و همچنین درزگیری ترک‌ها می‌تواند مقاومت بتن آسفالتی را در برابر خستگی، بدون توجه به ابعاد ترک، افزایش دهد. برای لایهای با دانهبندی درشتتر نیز درزگیری ترک‌های عمیق‌تر نسبت به عرض باعث کاهش مقاومت بتن آسفالتی در برابر شیارشدگی میشود و درزگیری ترک‌هایی که مجموع ابعاد عرض و عمق آن‌ها برابر با ۲۰ میلی‌متر باشد، کاهش عملکرد خستگی را در پی خواهد داشت. برای لایهای با دانهبندی ریزتر و لایهای با دانهبندی درشتتر، درزگیری ترک‌ به ترتیب باعث افزایش ۷/۷ و ۹/۸ درصدی مدول برجهندگی بتن آسفالتی می‌شود. همچنین، یافته‌ها حکایت از نقش پررنگ‌تر عرض ناپیوستگی نسبت به عمق آن بر رفتار شیارشدگی و دوام دارد. دستاوردهای این پژوهش میتواند در تصمیم‌گیری زمان مناسب درزگیری ترک‌ها و بهبود برخی خصوصیات روسازی، به ‌موازات ترمیم ترک‌ها، کلیدی باشد. اما به طور کلی، اثر مطلوب درزگیری بر شیارشدگی، خستگی و دوام رویه‌های آسفالتی، جزئی و عمدتاً قابل صرف نظر است. با این وجود، می‌توان درزگیری را یکی از راههای افزایش مدول برجهندگی رویه‌های ترک‌خورده در نظر گرفت.

https://jtie.semnan.ac.ir/article_6265_53f6867baeb16e6f835f243b06535337.pdf

دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 8 1 2022 05 22 Laboratory evaluation of thermal cracking in bitumen and asphalt mixture modified with nano-silica ارزیابی آزمایشگاهی ترک خوردگی حرارتی در قیر و مخلوط آسفالتی اصلاح شده با نانو سیلیکا 41 54 6348 10.22075/jtie.2022.26165.1587 FA غلامعلی شفابخش استاد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران سما محمد نجفی دانشجوی کارشناسی ارشد راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان مانا معتمدی دکتری راه و ترابری، آخیز گستر تمیم ایرانیان، آمل Journal Article 2022 02 04 Bitumen modification using additives is one of the ways to improve the performance characteristics of bitumen and asphalt mixture. Nanomaterials are one of the newest technologies, which is rapidly advancing in various sciences. The many advantages of this technology have led researchers in the field of pavement to use it to improve the properties of asphalt mixtures. Heat cracking is one of the most common road failures. Considering the relationship between fatigue failure and grooving in bitumen and asphalt mix at medium and high temperatures and the lack of studies on thermal cracking at low temperatures, it is important to evaluate the relationship between thermal cracking parameters in bitumen and asphalt mix. For this purpose, flexural beam rheometer (BBR) test for bitumen and SCB flexural semicircle test for asphalt were used. The purpose of this study is to investigate the behavior of bitumen and asphalt mixture modified with nano-silica. The results showed that the strength of the asphalt mixture modified with silica nanoxide was cracked and the modulus of resistance was about 1.6 and 1.4 times. The index related to moisture sensitivity of asphalt mixtures also increased by about 7% compared to the control sample. However, bitumen test results indicate a decrease in the performance of nanosilica-modified bitumens at low temperatures. The toughness results in SCB test for asphalt mix are consistent with BBR test results in bitumen. Tensile bonds of FTIR test and increased stiffness in asphalt mixture are effective factors in improving the behavior of nanosilica modified bitumen compared to the control sample. اصلاح قیر با استفاده از افزودنی‌ها یکی از راه‌های بهبود خصوصیات و مشخصات عملکردی قیر و مخلوط آسفالتی می‌باشد. نانو مواد ازجمله جدیدترین فناوری‌هاست، که در علوم مختلف به سرعت در حال پیشرفت است. مزایای فراوان این فناوری سبب گردیده که محققان حوزه روسازی آن را در بهبود خصوصیات مخلوط آسفالتی مورد استفاده قرار دهند. ترک‌خوردگی حرارتی یکی از متداول‌ترین خرابی‌ها در راه‌ها می‌باشد. با توجه به وجود ارتباط خرابی خستگی و شیارشدگی در قیر و مخلوط آسفالتی در دماهای میانی و بالا و فقدان مطالعات در زمینه ترک خوردگی حرارتی در دمای پایین، ارزیابی ارتباط بین پارامترهای ترک خوردگی حرارتی در قیر و مخلوط آسفالتی حائز اهمیت می‌باشد. بدین منظور از تست رئومتر تیرچه خمشی (BBR) برای قیرها و تست نیم دایره خمشی SCB)) برای آسفالت استفاده شد. هدف این تحقیق بررسی رفتار قیر و مخلوط آسفالتی اصلاح شده با نانو سیلیکا می‌باشد. نتایج حاکی از بهبود مقاومت مخلوط آسفالتی اصلاح شده با نانواکسید سیلیکا در‌ برابر ترک خوردگی و مدول برجهندگی حدود 6/1 و 4/1 برابر بود. شاخص مرنبط با حساسیت رطوبتی مخلوط های آسفالتی نیز حدود 7% نسبت به نمونه شاهد افزایش داشت. با این حال نتایج تست قیر حاکی از کاهش عملکرد قیرهای اصلاح شده با نانو سیلیکا در دماهای پایین دارد. نتایج چقرمگی در تست SCB برای مخلوط آسفالتی با نتایج تست BBR در قیر همخوانی دارد. پیوندهای کششی تست FTIR و افزایش سفتی در مخلوط آسفالت از عوامل تاثیرگذار در بهبود رفتار قیرهای اصلاح‌شده با نانوسیلیکا نسبت به نمونه شاهد می‌باشد.

https://jtie.semnan.ac.ir/article_6348_bf60c11721921460b1904578009799e6.pdf

دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 8 1 2022 05 22 Laboratory Evaluation of the Effect of Polypropylene Fiber and SBR Latex on Improving the Mechanical Properties of Pervious Concrete ارزیابی آزمایشگاهی تأثیر الیاف پلی‌پروپیلن و لاتکس SBR بر بهبود خواص مکانیکی بتن متخلخل 55 72 6111 10.22075/jtie.2022.25607.1580 FA ماکان پدرام دانشجوی دکتری، گرایش سازه، گروه عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد زنجان رحمت مدندوست استاد، گروه عمران، دانشکده فنی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران مهیار عربانی استاد، گروه عمران، دانشکده فنی، دانشگاه گیلان، رشت Journal Article 2021 12 16 Due to the high permeability of pervious concrete, its using as an upper layer in road and airport pavement could help to guide heavy rainfall, surface water management and its collection. Studies show that despite this important advantage, due to the lower mechanical properties of this type of concrete compared to conventional, its using is not widespread. In order to improve the mechanical properties of pervious concrete, in this study, the effect of adding polypropylene fiber and SBR latex separately and simultaneously on the porosity, permeability, compressive, flexural, and tensile strength of pervious concrete has been evaluated.The results of this study show that by increasing the amount of SBR latex and polypropylene fibers each individually, the mechanical properties of pervious concrete are improved in the composition of control sample, but the percentage of porosity is reduced.The reduction is much greater for the addition of polypropylene fibers than for the addition of SBR latex.With the simultaneous addition of SBR latex and polypropylene fibers, the mechanical properties of pervious concrete are further improved, but the percentage of porosity is also reduced.By controlling the amount of polypropylene fibers used in terms of the necessary restrictions to comply with a minimum of 15% porosity, the optimal combination of latex SBR and polypropylene fibers can be achieved. In this research, this optimal combination has been obtained by adding 35 kg of SBR latex and 0.7 kg of polypropylene fibers, in which the percentage of concrete porosity with 24% reduction compared to the control sample is 15.65%.Compressive strength values increased by 37% (27.6 MPa),tensile strength increased by 36% (3.61 MPa), flexural strength increased by 41% (4.51 MPa) and fracture toughness increased by 24% (MPa.m0.5537). 0) has shown a significant improvement in the mechanical properties of pervious concrete by applying this optimal combination in the present study با توجه به نفوذپذیری زیاد بتن متخلخل، استفاده از آن به عنوان لایه فوقانی در روسازی راه و فرودگاه می‌تواند کمک شایانی به هدایت بارندگیهای شدید، مدیریت آب‌های سطحی و جمع‌آوری آنها نماید. بررسی‌ها نشان می‏دهند که علیرغم این مزیت مهم، بهدلیل مشخصات مکانیکی نازلتر این نوع بتن نسبت به بتن معمولی، استفاده از آن به صورت گسترده رواج نیافته است. به منظور ارتقای خصوصیات مکانیکی بتن متخلخل، در این تحقیق، به ارزیابی میزان تأثیر افزودن الیاف پلی‏پروپیلن و لاتکس SBR به صورت مجزا و همزمان بر درصد تخلخل، نفوذپذیری، مقاومت فشاری، کششی، خمشی، و چقرمگی شکست بتن متخلخل پرداخته شده است. نتایج نشان می‌دهد که با افزایش مقدار لاتکس SBR و الیاف پلی‏پروپیلن در ترکیب بتن متخلخل، هر یک به صورت جداگانه، خواص مکانیکی بتن متخلخل بهبود مییابد؛ اما از تخلخل آن کاسته می‏شود. میزان این کاهش در مورد افزودن الیاف پلی‏پروپیلن در مقایسه با افزودن لاتکس SBR بسیار بیشتر است. با افزودن همزمان لاتکس SBR و الیاف پلی‏پروپیلن، خواص مکانیکی بتن متخلخل به میزان بیشتری بهبود مییابند؛ اما کاهش درصد تخلخل نیز بیشتر است. با کنترل مقدار الیاف پلی‏پروپیلن مصرفی به لحاظ محدودیتهای لازم برای رعایت حداقل مقدار 15 درصد تخلخل، می‏توان به ترکیب بهینه لاتکس SBR و الیاف پلی‏پروپیلن دست یافت. در این تحقیق، این ترکیب بهینه با افزودن 35 کیلوگرم لاتکس SBR و 7/0 کیلوگرم الیاف پلی‏پروپیلن حاصل شده که در آن، تخلخل بتن با 24 درصد کاهش نسبت به نمونه کنترل، 65/15 درصد می‏باشد. همچنین، مقادیر مقاومت فشاری 37٪ (6/27 مگاپاسکال)، مقاومت کششی 36 درصد (61/3 مگاپاسکال)، مقاومت خمشی 41 درصد (51/4 مگاپاسکال) و چقرمگی شکست 24 درصد (MPa.m0.5 537/0) افزایش داشتهاند که بیانگر بهبود قابل توجه خواص مکانیکی بتن متخلخل با بهکارگیری این ترکیب بهینه در پژوهش حاضر است.

https://jtie.semnan.ac.ir/article_6111_f8488c925637294b21e503a67ccd3e60.pdf

دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 8 1 2022 05 22 Evaluating the abrasion resistance and durability of concrete containing crumb rubber and recycled steel fibre ارزیابی مقاومت سایشی و دوام بتن حاوی خرده‌لاستیک و الیاف بازیافتی حاصل از تایرهای فرسوده 73 94 6344 10.22075/jtie.2022.23596.1538 FA علی زارعی کارشناسی ارشد مهندسی عمران و محیط‌زیست، گروه راه و ترابری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران حامد روح الامینی استادیار، دانشکده فنی و مهندسی، گروه مهندسی عمران، دانشگاه هرمزگان، بندرعباس مجتبی زارعی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه جغرافیا و برنامه‌ریزی شهری، دانشگاه تربیت مدرس، تهران Journal Article 2021 06 04 This study aimed to investigate the effects of crumb rubber and recycled steel fibre on the durability properties of concrete. The effects of crumb rubber (0–20%) and recycled steel fibre (0–0.5%) on the compressive strength, as well as abrasion and freezing-thawing resistance of concrete were investigated. The results indicated partial replacement of the fine aggregate with crumb rubber in concrete had contradicting results based on the test module. By implementing Response Surface Methodology on the results, it was concluded that adding crumb rubber decreases abrasion resistance in the dressing wheel test but increases abrasion resistance in the wide wheel test. During the wide wheel abrasion test, the crumb rubber particles in the rubberized concrete projected beyond the smooth surface of the concrete, confined the surface rubbing of the concrete, and led to more abrasion resistance compared to the control mix. On the contrary, the most abrasive surfaces in the dressing wheel abrasion test were those with the highest crumb rubber contents due to a weak bond between cement paste and crumb rubber. Adding recycled steel fibre did not have any result on abrasion resistance. While replacing fine aggregate with crumb rubber leads to more mass loss in the presence of 3% saline solution, there is a synergic effect between crumb rubber and recycled steel fibre on freezing-thawing resistance. The combination of 12.5% crumb rubber and 0.34% fibre is the optimum mixture to achieve the maximum synergic effect in freezing-thawing resistance. این مطالعه، با هدف بررسی اثرات خرده‌لاستیک و الیاف فولادی بازیافتی بر خواص دوام بتن معمولی انجام شده است. اثرات خرده‌لاستیک (0-20 درصد) و الیاف فولادی بازیافت شده (0-5/0 درصد) بر مقاومت فشاری، مقاومت در برابر سایش و چرخه ذوب- یخبندان بتن ارزیابی شد. نتایج نشان داد که جایگزینی بخشی از سنگ‌دانه‌های ریزدانه با خرده‌لاستیک منجر به دستیابی به نتایج متفاوت سایشی، بسته به نوع آزمایش سایش، گردید. با استفاده از مدل‌سازی‌ روش پاسخ سطح حاصل از تحلیل نتایج آزمایش‌های سایشی چرخ پهن و چرخ ساینده، این نتیجه حاصل شد که افزودن خردهلاستیک به بتن منجر به افزایش مقاومت سایشی در آزمایش سایش چرخ پهن و کاهش مقاومت سایشی در آزمایش چرخ ساینده میگردد. در طول آزمایش سایش چرخ پهن، ذرات خرده‌لاستیک موجود در بتن لاستیکی از سطح صاف در معرض سایش بتن فراتر رفته و سطح مالش بتن را محدود کرده و منجر به مقاومت سایشی بیشتر در مقایسه با مخلوط شاهد میشود. برعکس، در آزمون سایش چرخ ساینده، بیشترین سطح ساییده شده، سطوح با بیشترین محتوای خرده‌لاستیک به دلیل پیوند ضعیف‌تر خردهلاستیک با خمیر سیمان و وجود تخلخل بیشتر در ناحیه انتقالی بتن میباشد. همچنین، این نتیجه حاصل شد که افزودن الیاف فلزی بازیافتی به بتن لاستیکی تأثیری در دوام سایشی آن ندارد. در حالی که استفاده از خرده‌لاستیک به‌عنوان دانه‌بندی ریزدانه منجر به از دست رفتن جرم بیشتری در چرخه ذوب- یخبندان در حضور محلول نمکی 3٪ می‌شود، یک اثر هم‌افزایی بین خردهلاستیک و الیاف فولاد بازیافتی بر مقاومت در برابر چرخه ذوب- یخبندان وجود دارد. ترکیبی از 5/12 درصد خرده‌لاستیک و 34/0 درصد الیاف فلزی بازیافتی باعث حداکثر اثر هم‌افزایی در مقاومت در برابر چرخههای ذوب- یخبندان، به‌ویژه در چرخههای بالاتر، میشود.

https://jtie.semnan.ac.ir/article_6344_85456ede6fb4140e979b3f4463cbef70.pdf

دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 8 1 2022 05 22 The effect of fine aggregate angularity on moisture sensitivity and fracture resistance of hot mix asphalt تاثیرضریب گوشه داری مصالح سنگی ریز دانه بر حساسیت رطوبتی و مقاومت شکست مخلوط آسفالت گرم 95 118 5889 10.22075/jtie.2021.24622.1556 FA سید رسول صالحی کارشناسی ارشد راه و ترابری، گروه عمران، واحد دماوند، دانشگاه آزاد اسلامی ، دماوند،ایران علی دهقان بنادکی استادیار، گروه عمران،واحد دماوند، دانشگاه آزاد اسلامی ، دماوند،ایران Journal Article 2021 09 22 In this study, the effect of fine aggregate angularity was evaluated using Marshall strength ratio and indirect tensile strength tests on moisture sensitivity, sample failure and cracking capability of hot asphalt mixtures. Two types of Qubit crusher (Mix design-1) and hydro-cone (Mix design-2) were used to prepare fine-grained stone materials for the production of hot asphalt. By comparing the parameters of both designs, the results of this study showed that although the grain size of both sands was the same the angulation coefficient of sand produced in Qubit crusher has decreased by 7% compared to sand produced in hydro-cone crusher, which increases by 1.2% the optimal amount of asphalt mixture. Despite this increase in the optimal amount of bitumen in the asphalt mix of mix design-1, the amount of effective bitumen in this asphalt mix decreased by 1%. The reduction of effective bitumen in the asphalt mixture weakened the bond between the bitumen and the aggregate, and accordingly, the moisture durability and resistance in all failure modes of the asphalt mixture of mix design-1was less than that of the asphalt mixture of mix design-2. در این تحقیق، تاثیر ضریب گوشه داری با استفاده از آزمایش های نسبت استحکام مارشال و مقاومت کششی غیر مستقیم بر روی حساسیت رطوبتی، شکست نمونه ها و قابلیت ترک خوردگی مخلوط های آسفالتی گرم مورد ارزیابی قرار گرفت. از دو نوع سنگ شکن کوبیت (طرح1) و هیدروکن (طرح2)، جهت تهیه مصالح سنگی ریزدانه برای تولید آسفالت گرم استفاده شد.هردو مخلوط آسفالتی با یک فرمول کارگاهی و از قیر با درجه نفوذ 70-60 در تهیه هر دو مخلوط آسفالتی استفاده شد. با مقایسه پارامترهای هر دو طرح،. نتایج این تحقیق نشان داد که هرچند دانه بندی هر دو ماسه تولید شده یکسان است، اما ضریب گوشه داری ماسه تولید شده در سنگ شکن کوبیت نسبت به ماسه تولید شده در سنگ شکن هیدروکن 7درصد کاهش داشته است که باعث افزایش 1.2 درصدی مقدارقیر بهینه مخلوط آسفالتی طرح1 نسبت به مخلوط آسفالتی طرح2 شده است. علیرغم این افزایش درمقدار قیر بهینه مخلوط آسفالتی طرح1، مقدار قیر موثر در این مخلوط آسفالتی1 درصد کاهش یافت. کاهش قیر موثر در مخلوط آسفالتی باعث ضعیف شدن اتصال بین قیر و سنگدانه شد و بر این اساس، دوام رطوبتی و مقاومت در تمام مودهای شکست مخلوط آسفالت طرح1، کمتر از مخلوط آسفالت طرح2 بدست آمد.

https://jtie.semnan.ac.ir/article_5889_75d6198e7d029a9a755ee9b45745ac44.pdf

دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 8 1 2022 05 22 Experimental study of the effect of high temperature on the passage speed of Ultrasonic Pulse Velocity (UPV) in alkaline slag concrete used in pavement بررسی آزمایشگاهی تاثیر دمای بالا بر سرعت عبور امواج اولتراسونیک (UPV) در بتن سرباره قلیافعال مصرفی در روسازی 119 131 6020 10.22075/jtie.2022.25104.1572 FA محمدحسین منصورقناعی دانشجوی دکتری عمران سازه، گروه مهندسی عمران، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران مرتضی بیک لریان گروه مهندسی عمران، واحد چالوس، دانشگاه آزاد اسلامی، چالوس، ایران 0000-0001-6665-5550 علیرضا مردوخ پور گروه مهندسی عمران، واحد لاهیجان، دانشگاه آزاد اسلامی، لاهیجان، ایران Journal Article 2021 11 06 In this laboratory study, Ultrasonic Pulse Velocity (UPV) was investigated in high-temperature slag slag concrete used in pavement at high temperature at 90-day curing age, followed by scanning electron microscopy (SEM) imaging test in concrete. The overlap of the results was analyzed and investigated. In this regard, one mixing design was made of control concrete and three mixing designs were made of low-slag slag concrete containing 0, 4 and 8% nanosilica. Then, the optimal design obtained from the test results was selected from three designs of alkaline slag concrete and 1 and 2% of polyolefin fibers were added to it, and two other designs were made of alkaline slag concrete, new samples under room temperature and High temperatures were subjected to UPV, SEM and analysis. The results showed an 11% improvement (Scheme 3 compared to Scheme 2) in the passage of ultrasonic waves by adding nanosilica to alkaline slag concrete at room temperature, but the presence of polyolefin fibers reduced the UPV by 12% (Scheme 6 compared to Scheme 3). High heat application in concrete had harmful effects on the results of UPV and SEM test, so that the lowest and highest rate of decrease in ultrasonic wave velocity in concrete samples of 37 and 46%, respectively, belong to plan 1 (containing ordinary concrete) and plan 2. (Alkaline slag concrete without nanosilica) was obtained. Microstructural studies of SEM showed the coordination and overlap of the results obtained in this study. در این پژوهش آزمایشگاهی به بررسی سرعت عبور امواج اولتراسونیک (UPV) در بتن سرباره قلیافعال سرباره ای مصرفی در روسازی، تحت حرارت بالا در سن عمل آوری 90 روزه پرداخته شد، در ادامه با انجام آزمون تصویر برداری میکروسکوپ الکترونیک روبشی (SEM) در بتن، به آنالیز و بررسی هم پوشانی نتایج پرداخته شد. در این راستا یک طرح اختلاط از بتن کنترل و سه طرح اختلاط از بتن سرباره قلیافعال سرباره ای حاوی 0، 4 و 8 درصد نانوسیلیس ساخته شد. سپس طرح بهینه حاصل از نتایج آزمون ها، از بین سه طرح بتن سرباره قلیافعال انتخاب گردید و به میزان 1 و 2 درصد الیاف پلی الفین به آن اضافه گردید و دو طرح دیگر از بتن سرباره قلیافعال ساخته شد، نمونه های جدید تحت دمای اتاق و حرارت بالا مورد آزمون UPV و SEM و آنالیز قرار گرفتند. نتایج حاصله حاکی از بهبود 11 درصدی (طرح3 نسبت به طرح2) سرعت عبور امواج اولتراسونیک با افزودن نانوسیلیس به بتن سرباره قلیافعال در دمای اتاق بود، اما حضور الیاف پلی الفین موجب افت UPV به میزان 12 درصدی (طرح6 نسبت به طرح3) گردید. اعمال حرارت بالا در بتن اثرات مضری در نتایج آزمون UPV و SEM به همراه داشت، بطوریکه کمترین و بیشترین میزان افت در سرعت عبور امواج اولتراسونیک در نمونه های بتنی به مقدار 37 و 46 درصد به ترتیب متعلق به طرح1 (حاوی بتن معمولی) و طرح2 (بتن سرباره قلیافعال فاقد نانوسیلیس) بدست آمد. بررسی های ریزساختاری از SEM، نشان از هماهنگی و هم پوشانی نتایج حاصله در این پژوهش داشت.

https://jtie.semnan.ac.ir/article_6020_179b27f8a71ca00de5ffdebb8b840b81.pdf