دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 9 4 2023 12 22 Evaluation of Performance of Warm Mix Asphalt Mixture under High and Low Temperature ارزیابی عملکرد دمای بالا و پایین مخلوط آسفالتی نیمه‌گرم 1 20 8558 10.22075/jtie.2024.32230.1655 FA محمدجواد امیرخانی دانشکده ی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران منصور فخری استاد، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه خواجه نصیر طوسی، تهران Journal Article 2023 11 02 Efforts to mitigate and control global warming have led to the consideration of warm-mix asphalt technology in the asphalt industry. Warm mix asphalt, compared to hot mix asphalt, offers advantages such as reduced energy consumption and lower production of toxic gases. However, it does have certain weaknesses, including susceptibility to moisture and premature rutting. Therefore, it is crucial to develop warm mix asphalt mixtures with excellent mechanical performance. One potential solution is to carefully select the appropriate filler. The objective of this research is to examine and explore the impact of limestone powder, cement, fly ash, and micro lime as fillers on the performance of warm mix asphalt mixtures. Additionally, an organic additive called Ethylene bis estearamide was utilized to create the warm mix asphalt mixture. To evaluate the mechanical performance of the asphalt mixture, various tests were conducted, including indirect tensile strength tests, dynamic creep tests, and semi-circular bending tests. In the indirect tensile strength test, the force required to break the samples was measured under a constant loading rate of 50.8 mm/min. In the dynamic creep test, the sample was subjected to a haversine loading of 200 kPa at a temperature of 40 degrees Celsius. In the semi-circular bending test, the energy required to fracture the sample at -22 degrees Celsius was calculated. When making a warm mix asphalt mixture using Ethylene bis stearamide additive, although it increased resistance to rutting by 10%, it reduced resistance to low-temperature cracking by decreasing fracture energy by 7%. The semi-warm asphalt mixture containing fly ash with a TSR equal to 80% exhibited good moisture resistance. The addition of cement increased resistance to rutting by 25%. The use of micro lime improved moisture sensitivity, resulting in a 140% increase in rutting resistance and a 17% increase in fracture energy. تلاش‌ها برای کاهش و کنترل گرمایش جهانی سبب شده است تکنولوژی آسفالت نیمه‌گرم در صنعت آسفالت مورد توجه قرار گیرد. مخلوط آسفالتی نیمه‌گرم نسبت به مخلوط آسفالتی گرم از مزایایی مانند کاهش مصرف انرژی و کاهش تولید گاز‌های سمی برخوردار است. اما از ضعف‌هایی مانند شیارشدگی زود رس و خرابی رطوبتی نیز رنج می‌برد. بنابراین ساخت مخلوط آسفالتی نیمه‌گرم با عملکرد مکانیکی مناسب بسیارحائز اهمیت است. هدف از این تحقیق مطالعه و بررسی تاثیر پودر سنگ‌، سیمان، خاکستربادی و میکروآهک به عنوان فیلر بر عملکرد مخلوط آسفالتی نیمه‌گرم در دمای بالا و دمای پایین می‌باشد. برای ساخت مخلوط آسفالتی نیمه‌گرم از اتیلن بیس استئارمید به عنوان یک افزودنی آلی استفاده شد. ارزیابی عملکرد مکانیکی مخلوط آسفالتی با استفاده از آزمایش‌های مقاومت کششی غیر مستقیم، آزمایش خزش دینامیکی و شکست بر نمونه‌های خمشی نیم دایره‌ای انجام شد. در آزمایش مقاومت کششی غیر مستقیم نیروی لازم جهت شکست نمونه‌ها در اثر اعمال بارگذاری با نرخ ثابت 8/50 میلیمتر بر دقییقه اندازه‌گیری شد. در آزمایش خزش دینامیکی نمونه در دمای 40 درجه ساتیگراد تحت اعمال بارگذاری نیمه سینوسی 200 کیلو پاسکال قرار گرفت. در آزمایش شکست نمونه‌های خمشی نیم دایره‌ای انرژی لازم جهت شکست در دمای 22- درجه سانتیگراد محاسبه شد. ساخت مخلوط آسفالتی نیمه گرم با استفاده از افزودنی اتیلن بیس استئارمید مقاومت در برابر شیارشدگی را تا 10 درصد افزایش داد. این افزودنی با کاهش 7 درصدی انرژی شکست، مقاومت در برابر ترک خوردگی دمای پایین را کاهش داد‌. مخلوط آسفالتی نیمه‌گرم حاوی خاکستربادی با داشتن TSR برابر با 80 درصد از مقاومت مناسبی در برابر رطوبت برخوردار بود. سیمان مقاومت در برابر شیارشدگی را تا 25 درصد افزایش داد. استفاده از میکروآهک سبب بهبود حساسیت رطوبتی، افزایش 140 درصدی مقاومت در برابر شیارشدگی و افزایش 17 درصدی انرژی شکست شد https://jtie.semnan.ac.ir/article_8558_5284ac5d2e4077c5bf6a08acca495144.pdf

دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 9 4 2023 12 22 Evaluation of Unconfined Compressive Strength and Durability of Carbonate and Silicate Sands Treated with Persian Gum Biopolymer and Calcium Chloride Binding Agent ارزیابی مقاومت فشاری محدود نشده و دوام ماسه کربناته و سیلیکاته بهسازی شده با بایوپلیمر صمغ فارسی و عامل پیوندساز کلرید کلسیم 21 36 8572 10.22075/jtie.2024.33064.1663 FA مسعود محسنی نیا فارغ التحصیل کارشناسی ارشد ژئوتکنیک، دانشکده عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران حسین صالح‌زاده دانشیار، دانشکده عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران سعید رحمتی سردشت ارغ التحصیل کارشناسی ارشد ژئوتکنیک، دانشکده عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران Journal Article 2024 01 21 The constraints such as altering soil acidity and environmental concerns stemming from the use of traditional soil stabilizers like cement have justified the exploration of environmentally friendly, cost-effective materials with fewer secondary risks, such as biopolymers. This study focuses on examining the effect of adding Persian gum and calcium chloride to two types of soils, silicate sand from Firoozkooh and carbonate sand from Hormuz. For this purpose, initial parameters such as the weight percentage of Persian gum and the molarity of calcium chloride were evaluated through an unconfined compressive strength test, identifying optimal additive percentages. Then, the impact of factors such as curing time, curing place, and wetting-drying cycles on the compressive strength and durability of the optimized treated specimens was investigated. The results of this research indicate that the compressive strength of Persian gum-treated Firoozkooh and Hormuz sands increases up to 2.75 and 3 MPa, respectively, after a 28-day curing period at 40°C with the optimal Persian gum percentage (2.5% and 3%). Under dry conditions, Persian gum and calcium chloride-treated Firoozkooh and Hormuz sands at the optimal percentage (1.5% Persian gum and 3 molar calcium chloride for Firoozkooh sand and 2.5% Persian gum and 2 molar calcium chloride for Hormuz sand) achieve compressive strengths of 6.2 and 5.1 MPa, respectively, after 28 days, representing a 125% and 70% improvement compared to specimens treated with Persian gum. Persian gum exhibits acceptable durability against wetting and drying cycles, demonstrating initial dry and wet uniaxial compressive strengths (after immersion in water) for Firoozkooh and Hormuz sands treated with Persian gum, which were initially 2200 and 200, 2250 and 240 kPa, respectively. After undergoing 10 wetting and drying cycles, these strengths decreased to 750 and 110, 600 and 80 kPa, respectively, and will maintain this resistance in subsequent cycles. محدودیت‏های نظیر تغییر اسیدیته خاک و نگرانی‏های زیست‏محیطی ناشی از استفاده از مواد سنتی تثبیت‏کننده خاک همچون سیمان، بررسی استفاده از مواد دوست‏دار محیط‎زیست و ارزان با خطرات ثانویه کمتر همچون بایوپلیمرها را توجیه‏پذیر ساخته است. در این مطالعه به بررسی اثر افزودن صمغ فارسی و کلرید کلسیم به دو خاک ماسه‏ای سیلیکاته فیروزکوه و کربناته هرمز پرداخته‌شده است. بدین منظور توسط آزمایش مقاومت فشاری محدود نشده پارامترهای اولیه همچون درصد وزنی صمغ فارسی، مولاریته کلرید کلسیم مورد ارزیابی و درصدهای بهینه مواد افزودنی شناسایی گردید. سپس تأثیر پارامترهای محل و مدت گیرش و چرخه‎های متوالی خیس و خشک بر روی مقاومت فشاری و دوام نمونه‏های بهسازی‎شده بهینه صورت گرفت. نتایج این پژوهش نشان داد که مقاومت فشاری ماسه فیروزکوه و هرمز بهسازی‎شده با درصد بهینه صمغ فارسی (5/2 و 3 درصد) به ترتیب تا 75/2 و 3 مگاپاسکال پس از گیرش 28 روزه در گرمکن 40 درجه افزایش پیدا می‏کند. در شرایط خشک، ماسه فیروزکوه و هرمز بهسازی‎شده با صمغ فارسی و کلرید کلسیم در درصد بهینه (5/1% صمغ و 3 مولار برای فیروزکوه و 5/2% و 2 مولار برای هرمز)، مقاومت 28 روزه به ترتیب 2/6 و1/5 مگاپاسکال کسب می‏کنند که نسبت به نمونه بهسازی‎شده با صمغ فارسی، 125% و70% افزایش داشته است. صمغ فارسی دوام قابل قبولی در برابر چرخه‏های متوالی خیس و خشک از خود نشان داده به‌طوری‌که مقاومت فشاری تک‏محوری خشک و خیس(پس از غرقاب شدن در آب) ماسه فیروزکوه و هرمز بهسازی‎شده با صمغ فارسی، ابتدا به ترتیب2200 و 200، 2250 و 240 بوده که پس از 10 چرخه متوالی خیس و خشک به مقادیر به ترتیب 750 و 110، 600 و 80 کیلوپاسکال میل کرده و این مقاومت را در چرخه‏های بعدی حفظ خواهد کرد. https://jtie.semnan.ac.ir/article_8572_feb5b30108c6872705f58a9eee48b4ac.pdf

دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 9 4 2023 12 22 Investigating the rutting behavior of asphalt binders modified with high-dense polyethylene and gilsonite at high temperatures بررسی رفتار شیارشدگی قیرهای اصلاح‌شده با پلی‌اتیلن سنگین و گیلسونایت در دماهای بالا 37 57 8600 10.22075/jtie.2024.29985.1636 FA سبحان یاران گروه راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران مهدی اکبری استادیار، عضو هیات علمی گروه مهندسی راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران 0000-0002-9359-5095 Journal Article 2023 02 20 In recent years, in order to improve the functional properties of asphalt binder, researchers have turned to modify asphalt binder using various materials such as chemicals, polymers, nanomaterials, etc. Rutting is one of the most important and common failures that occur in asphalt pavement. In order to investigate the effect of additives on rutting failure, two types of modifiers including gilsonite (natural mineral bitumen) and high dense polyethylene (HDPE) have been used in this study. For this purpose, pure bitumen 85/100, with three amounts of 4, 8, and 12 percent by weight of bitumen with gilsonite and three amounts of 2, 4, and 6 percent by weight of bitumen with HDPE, has been mixed with a high shear mixer. By conducting a dynamic shear rheometer (DSR) test at 4 temperatures of 58, 64, 70 and 76 degrees Celsius, the effect of additives on asphalt rutting behavior has been investigated. Based on the DSR test results, it can be said that the short-term aging of modified asphalt binder has a significant effect on the amount of rutting based on the G*/sinδ parameter. The results show that the lowest amount of rutting parameter (G*/sinδ) at temperatures of 58, 64, 70 and 76 degrees Celsius in pre-aging conditions is related to asphalt binder modified with 4% HDPE. But among the aged samples, the asphalt binder sample containing 6% HDPE had better rutting behavior. The rutting behavior of asphalt binder modified with gilsonite also shows that with the increase of gilsonite percentage up to 12%, the rutting resistance rate of bitumen has also increased and its effectiveness is more significant in aged samples. در سال‌های اخیر به منظور بهبود خواص عملکردی قیرهای خالص، پژوهشگران به سوی اصلاح قیر با استفاده از مواد مختلفی از جمله مواد شیمیایی، پلیمری، نانو مواد و غیره روی آورده‌اند. شیارشدگی یکی از مهم‌ترین و رایج‌ترین خرابی‌هایی است که در روسازی آسفالتی ایجاد می‌شود. برای بررسی آزمایشگاهی تاثیر مواد افزودنی روی خرابی شیارشدگی، در پژوهش حاضر از دو نوع اصلاح‌کننده شامل گیلسونایت (قیر طبیعی معدنی) و پلی‌اتیلن سنگین استفاده شده است. به همین منظور، قیر خالص 100/85 مصرفی، با سه مقدار 4، 8 و 12 درصد وزنی قیر با گیلسونایت و سه مقدار 2، 4 و 6 درصد وزنی قیر با پلی‌اتیلن سنگین، و با مخلوط‌کن برش بالا اختلاط پیدا کرده است. با انجام آزمایش برش دینامیکی در 4 دمای 58، 64، 70 و 76 درجه سانتی‌گراد، اثر مواد افزودنی روی شیارشدگی بررسی شده است. بر اساس نتایج آزمایش رئومتر برش دینامیکی، می‌توان گفت که پیرشدگی کوتاه‌مدت قیر اصلاح‌شده، اثر معنی‌داری روی میزان شیارشدگی براساس پارامتر G*/sinδ دارد. نتایج نشان می‌دهد که کمترین مقدار شیارشدگی قیر در دماهای 58، 64، 70 و 76 درجه‌سانتی‌گراد در شرایط قبل از پیرشدگی، مربوط به قیر اصلاح‌شده با 4 درصد پلی‌اتیلن است اما در میان نمونه‌های پیرشده، نمونه قیر حاوی 6 درصد پلی‌اتیلن سنگین، رفتار شیارشدگی بهتری از خود نشان داده است. رفتار شیارشدگی قیرهای اصلاح‌شده با گیلسونایت نیز نشانگر آن است که با افزایش درصد گیلسونایت تا 12 درصد، نرخ مقاومت شیارشدگی قیر نیز روندی افزایشی داشته است و اثربخشی آن در نمونه‌های پیرشده قابل‌توجه‌تر است. https://jtie.semnan.ac.ir/article_8600_4be0c9d33cc2b19aced6a591348519c8.pdf

دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 9 4 2023 12 22 Experimental Study of the Effect of Recycled Waste Travertine Stone Powder on the Performance of Thin-layer Surface Treatment مطالعه آزمایشگاهی تأثیر به‌کارگیری پودر ضایعات سنگ تراورتن در عملکرد آسفالت حفاظتی لایه‌نازک 59 81 8601 10.22075/jtie.2024.32936.1662 FA امین نجاتی گروه مهندسی عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. احمد منصوریان دانشیار، گروه قیر و آسفالت، مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی، تهران، ایران. مهدی روانشادنیا دانشیار، گروه مهندسی عمران، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران. احسان ساده استادیار، گروه مدیریت، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران. Journal Article 2024 01 09 Today, surface treatments have become extensively popular for pavement maintenance and repair around the globe. A major environmental problem of the present age is the ever-increasing generation of construction wastes (CWs). Application of recycled CW in pavements can contribute to preservation of non-renewable materials while reducing the environmental problems. The present research seeks to investigate possible usage of recycled waste travertine stone powder (RWTSP) as an alternative to mineral filler (MF) in thin-layer surface treatment mixtures (slurry sill). For this purpose, wet cohesion test, wet abrasion test, loaded wheel – displacement test, and loaded wheel – sand cohesion test were performed on mixtures in which the MF was replaced by the RWTSP at 0, 25, 75, and 100 wt.% (by total weight of filler). Then, FESEM-EDS, XRF, and FTIR analyses were performed to check for the particle geometry and surface analysis, chemical composition, identification of organic compounds and their structures, chemical bonds, and recognition of functional groups and their molecular structure. Results showed that the mixture containing RWTSP at 100 wt.% with a residual bitumen content of 9% provided for improved wet cohesion, abrasion, and vertical and lateral displacements by about 27.2, 24, 28, and 20%, respectively. Indeed, thanks to irregular particle geometry with uneven and rough surfaces coupled with higher contents of CaO and SiO2, the RWTSP filler replacement enhances the performance of the thin-layer surface treatment. امروزه، آسفالت‌های حفاظتی در تعمیر و نگهداری روسازی‌ها در سراسر جهان به شکل قابل چشمگیری رواج یافته است. در عصر حاضر، یکی از مشکلات بزرگ زیست‌محیطی ایجاد شده، تولید قابل‌توجه ضایعات ساختمانی می‌باشد. استفاده از ضایعات ساختمانی قابل‌بازیافت در روسازی‌ها می‌تواند به حفظ مواد تجدیدناپذیر و درعین‌حال کاهش مشکلات زیست‌محیطی کمک کند. هدف از این پژوهش، بررسی جایگزینی پودرسنگ تراورتن بازیافتی ضایعاتی در طرح اختلاط آسفالت حفاظتی لایه‌نازک (اسلاری سیل) در مقایسه با فیلر معدنی است. برای این منظور آزمایش‌های چسبندگی مرطوب، سایش در شرایط مرطوب، بارگذاری چرخ - جابه‌جایی و بارگذاری چرخ - چسبندگی ماسه در پنج ترکیب مختلف شامل 0، 25، 50، 75 و 100 درصد بر اساس وزن کل فیلر انجام شد و سپس، جهت بررسی شکل ذرات و آنالیز سطح مواد، و نیز تعیین اجزای تشکیل‌دهنده، و همچنین تعیین ساختار و شناسایی ترکیبات آلی، پیوندهای شیمیایی و شناسایی گروه‌های عاملی و ساختار مولکولی آن از آزمایشات FESEM-EDS، XRF، و FTIR بهره گرفته شد. نتایج نشان داد که مخلوط حاوی 100 درصد فیلر پودرسنگ تراورتن بازیافتی ضایعاتی با قیر باقیمانده 9 درصد، چسبندگی مرطوب، سایش، جابه‌جایی عمودی و جانبی را به ترتیب در حدود 2/27، 24، 28 و 20 درصد بهبود داده است. جایگزینی فیلرِ پودرسنگ تراورتن بازیافتی ضایعاتی، به دلیل دارابودن اشکال نامنظم و سطوح ناهموار و خشن‌تر و درصد بالای کلسیم‌اکسید و سیلیس، موجب بهبود عملکرد آسفالت حفاظتی لایه‌نازک می‌شود. https://jtie.semnan.ac.ir/article_8601_79989b659458b648a75c2747f4f4d0af.pdf

دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 9 4 2023 12 22 Evaluation of the effect of micro-silica gel, polymer fibers, fly ash and RAP on the performance and durability of concrete pavers ارزیابی تاثیر ژل میکروسیلیس، الیاف پلیمری، خاکستر بادی و تراشه آسفالت بر عملکرد و دوام بلوک کفپوش بتنی 103 83 8437 10.22075/jtie.2024.32473.1658 FA وحید طاهری گروه مهندسی عمران، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی ، سمنان ، ایران میکائیل ناصری یالقوزآغاج گروه آموزشی عمران، واحد سلماس، دانشگاه آزاد اسلامی، سلماس، ایران نازنین محمدی دانش آموخته کارشناسی ارشد راه و ترابری، واحد اهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اهر، ایران Journal Article 2023 11 28 In this article, one of the solutions to reduce greenhouse gases in block concrete pavements, i.e. the use of recycled materials investigated. concrete pavers blocks containing micro silica gel, fly ash, macro and micro polymer fibers, as well as reclaimed asphalt pavement (RAP) were made and in terms of compressive strength, bending resistance, durability against periods of freezing and thaw, skid resistance by the British pendulum method and wear resistance, by wide wheel abrasion method, were tested. The results showed that micro silica gel has the greatest effect in improving the compressive strength of the samples. The result of the flexural strength test was that micro silica gel increase the flexural strength by nearly 20%. Although polymeric fibers did not affect improving the compressive strength, they improved the modulus of rupture by about 5%. Meanwhile, two other materials, i.e. fly ash and RAP were not able significantly increase the flexural strength. The evaluation of the results of the durability test showed that the presence of three-tenths volume percent of macro polymeric twisted fibers preserves the compressive strength before and after 50 cycles of freezing and thawing. overall, the comparison of the ratio of the compressive strength of the samples after freezing and thawing to the strength of the samples before the test showed that the use of high percentages of micro silica gel, fly ash and macro polymer fibers is more than RAP and fibers and Micro polymers affect improving durability. The results of the abrasion and sliding resistance test also showed that different types of polymer fibers were more effective in improving the skid resistance of the samples. The test of abrasion resistance with wide wheel abrasion method also showed that micro silica gel plays a more effective role in keeping the surface of the sample blocks unified در این مقاله یکی از راهکارهای کاهش گازهای گلخانه ای در روسازی های بتنی بلوکی ، یعنی استفاده از مواد بازیافتی و الیاف پلیمری بررسی شده است. به همین منظور بلوکهای بتنی کفپوش حاوی ژل میکروسیلیس، خاکستر بادی، الیاف پلیمری و همچنین تراشه آسفالت ساخته شد و از نظر مقاومت فشاری، خمشی، دوام ، مقاومت لغزشی به روش آونگ انگلیسی و مقاومت سایشی به روش چرخ غلتان مورد آزمایش قرار گرفتند. نتایج نشان داد که ژل میکروسیلیس بیشترین تاثیر را در بهبود مقاومت فشاری دارد. نتیجه آزمایش مقاومت خمشی آن بود که ژل میکروسیلیس قادر است مقاومت خمشی را نزدیک به 20% افزایش دهد. الیاف پلی مری هم اگر چه تاثیری بر بهبود مقاومت فشاری نداشتند اما چون از گسترش ترک های کششی، جلوگیری میکنند، مدول گسیختگی را حدود 5% بهبود میبخشند. در ضمن دو ماده دیگر یعنی خاکستر بادی و تراشه آسفالت قادر نبودند مقاومت خمشی را بطور محسوسی افزایش بدهند. ارزیابی نتایج آزمایش دوام نشان داد وجود سه دهم درصد حجمی الیاف پلی مری بیش از مواد دیگر مقاومت فشاری نمونه ها را قبل و بعد از 50 چرخه ذوب و انجماد حفظ میکنند. بطور کلی مقایسه نسبت مقاومت های فشاری نمونه ها بعد از چرخه ذوب و یخبندان به مقاومت نمونه ها قبل از آزمایش نشان داد که به کار بردن درصدهای بالای ژل میکروسیلیس ، خاکستر بادی و الیاف ماکرو پلیمری بیش از تراشه آسفالت و الیاف میکرو پلیمری بر بهبود دوام تاثیر دارند. نتایج آزمایش مقاومت لغزشی و سایشی نیز نشان داد که انواع الیاف پلیمری نسبت به مواد دیگر در بهبود مقاومت لغزشی نمونه ها تاثیر بیشتری داشتند. آزمایش مقاومت سایشی با چرخ غلتان نیز نشان داد که ژل میکروسیلیس میتواند در یکپارچه نگهداشتن سطح بلوک های نمونه نقش موثر تری ایفا نماید. https://jtie.semnan.ac.ir/article_8437_e9d85c3a063911c13517cf4df023066f.pdf

دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 9 4 2023 12 22 Modeling of moving block signaling system using fuzzy Petri net مدل‌سازی سیستم سیگنالینگ بلاک متحرک با بهره گیری از شبکه پتری فازی 126 105 8435 10.22075/jtie.2024.32515.1659 FA میلاد طاهریان دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه سمنان عباس دیدبان دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر دانشگاه سمنان. Journal Article 2023 12 03 The signaling system as one of the main components of the railway network, has a decisive role in the capacity of the lines and the headway of the trains as two major indicators in evaluating the performance and safety of the railway networks. The dynamic safety distance in the moving block signaling system and its adjustment based on the position and speed of trains is a suitable approach to optimally use the capacity of railway network lines and reduce the headway of trains. In this article using the fuzzy Petri net, a model of block in the railway signaling system and the simultaneous dispatch of several trains in a fixed block has been presented. In fact, by using the fuzzy Petri net, a moving block structure is considered next to the existing fixed block. For this purpose, a decision is made by defining control variables and fuzzy membership functions for them and defining fuzzy rules, taking into account the safety requirements regarding the permission or lack of permission for the follower train to enter a block. The main innovation of this method is to provide the possibility of benefiting from the benefits of the moving block system without the need to change the previous system and as a result increase the reliability compared to the moving block. From the results of this method, we can mention the increase of network capacity and reduction of headway train. سیستم سیگنالینگ به عنوان یکی از اجزای اصلی شبکه ریلی، نقشی تعیین‌کننده در ظرفیت خطوط و سر فاصله زمانی اعزام قطارها به عنوان دو شاخص عمده در بررسی عملکرد و ایمنی شبکه‌های ریلی دارد. فاصله ایمنی دینامیکی در سیستم سیگنالینگ بلاک متحرک و تنظیم آن بر اساس موقعیت و سرعت قطارها رویکردی مناسب جهت استفاده بهینه از ظرفیت خطوط شبکه ریلی و کاهش سر فاصله زمانی اعزام قطارها می‌باشد. در این مقاله با بهره‌گیری از شبکه پتری فازی، به ارائه مدلی از بلاک‌بندی در سیستم سیگنالینگ ریلی و اعزام همزمان چند قطار در یک بلاک ثابت پرداخته شده است. در واقع با بهره‌گیری از شبکه پتری فازی، به نوعی ساختار بلاک متحرک در کنار بلاک ثابت موجود در نظر گرفته می‌شود. به این منظور با تعریف متغیرهای کنترلی و توابع عضویت فازی برای آنها و ایجادپایگاه قوانین فازی با در نظر گرفتن الزامات ایمنی در خصوص مجوز و یا عدم مجوز ورود قطار پیرو به یک بلاک تصمیم‌گیری می‌شود. نوآوری اصلی این روش فراهم نمودن امکان بهره‌مندی از مزایای سیستم بلاک متحرک بدون نیاز به تغییر سیستم قبلی و در نتیجه افزایش قابلیت اطمینان نسبت به بلاک متحرک می‌باشد. از نتایج این روش می‌توان به افزایش ظرفیت شبکه و کاهش سر فاصله زمانی اعزام قطارها اشاره نمود. https://jtie.semnan.ac.ir/article_8435_5bcf10580364a780dbc22168a386f5af.pdf

دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 9 4 2023 12 22 Experimental and analytical investigation of metakaolin and polypropylene fiber addition on some properties of roller compacted concrete pavement ارزیابی آزمایشگاهی و بررسی تحلیلی روسازی بتن غلتکی تقویت شده با الیاف پلی پروپیلن و پودر متاکائولن 144 127 8602 10.22075/jtie.2024.32369.1657 FA امیر محمد نصیری راد دانش آموخته کارشناسی ارشد، گروه مهندسی عمران، واحد مهدیشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، مهدیشهر، ایران محمدرضا مستخدمین حسینی گروه مهندسی عمران، واحد مهدیشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، مهدیشهر، ایران Journal Article 2023 11 20 In this study, mechanical properties of roller compacted concrete pavement (RCCP) containing metakaolin (MK) with or without polypropylene fibers (PP) are experimentally and analytically investigated. For this purpose, sixteen different mixes were designed and tested in the lab. The effect of using polypropylene fibers in 0, 0.05, 0.1 and 0.2 percent of cement volume with metakaolin powder in 0, 7.5, 15 and 22.5 percent of cement weight was investigated. Compressive strength, tensile strength and water absorption were evaluated. The results showed that the highest compressive strength occurs in the combination of 0.1% of PP and 15% of MK that increases the compressive strength of 7 and 28 days respectively, by 51% and 25% compared to the reference sample. The tensile strength using the above combination increased 42%, which is the highest increase in the tensile strength. With using of 0.1% of PP and 22.5% of MK, maximum decrease in water absorption was observed by 11% compared to the reference sample. In this research, analytical formulas predicted properties of the RCCP and estimated optimal combination of the PP and MK. هدف از این پژوهش بررسی آزمایشگاهی و تحلیل رفتار روسازی بتن غلتکی تقویت شده به کمک پودر متاکائولن و الیاف پلی پروپیلن می باشد. به منظور ارزیابی این هدف، 16 طرح اختلاط متفاوت ساخته شد. در این طرح ها اثر استفاده از الیاف پلی پروپیلن در مقادیر صفر، 0.05، .0.1 و 0.2 درصد حجمی سیمان و پودر متاکائولن در مقادیر صفر، 7.5، 15 و 22.5 درصد وزنی سیمان به صورت مجزا و همزمان در بتن غلتکی بررسی گردید. آزمایشات مقاومت فشاری، مقاومت کششی و آزمون جذب آب بر روی تمامی نمونه ها انجام شد. نتایج بررسی نشانگر وجود بیشترین مقاومت فشاری در مصرف همزمان 0.1 درصد الیاف پلی پروپیلن و 15 درصد متاکائولن است. در این ترکیب، مقاومت فشاری 7 و 28 روزه نسبت به نمونه مرجع به ترتیب به میزان 51 و 25 درصد افزایش یافت. ترکیب فوق بیشترین افزایش در مقاومت کششی را نیز نشان داد (42 درصد). بیشترین کاهش جذب آب به میزان 11 درصد در مصرف همزمان 0.1 درصد الیاف پلی پروپیلن و 22.5 درصد متاکائولن نسبت به نمونه مرجع رخ داد. فرمولهای تحلیلی مقاومت و جذب آب در بتن غلتکی به صورت توابع دو متغیره از متاکائولن و الیاف پلی پروپیلن به خوبی خواص بتن غلتکی و درصد بهینه استفاده از ترکیبات فوق را پیش بینی نمود. https://jtie.semnan.ac.ir/article_8602_3738e714a36c4d0b5199cbe9d36b08f5.pdf