دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 10 4 2025 01 20 Evaluation and Comparison of the Mechanical Properties and Durability of Recycled Cold Asphalt Mixtures Containing Portland Cement, Granulated Blast Furnace Slag, and Glass Fibers بررسی و مقایسه خواص مکانیکی و دوام مخلوط‌های آسفالتی سرد بازیافتی حاوی سیمان، سرباره گرانوله ذوب‌آهن و الیاف شیشه 1 33 9435 10.22075/jtie.2025.35902.1700 FA علی سرابندی دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران و محیط‌زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران. پوریا حاجی کریمی دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران)، تهران، ایران فریدون مقدس نژاد دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر (پلی تکنیک تهران)، تهران، ایران 0000-0003-3830-4555 Journal Article 2024 11 12 In this study, effects of adding ground granulated blast furnace slag, Type II Portland cement, and glass fibers on the performance of recycled cold asphalt mixtures were investigated. Based on the previous studies, the additive content in the mixture was set at 2% by weight for cement and ground granulated blast furnace slag, and various percentages of glass fibers were considered, specifically 0.2%, 0.3%, and 0.4% of the aggregate weight in the asphalt mixture. Results indicated that recycled cold asphalt mixtures without additives do not possess sufficient durability. The use of glass fibers leads to an increase in Marshall stability up to a maximum of 10.3% compared to the base mix design. By increasing the percentage of emulsion bitumen in the recycled cold asphalt mixture, and in the worst case, it causes a decrease in indirect tensile strength in dry condition by at least 78% and 17.7% at the age of 7 and 28 days of the samples, which indicates a decrease in the moisture resistance of the recycled cold asphalt mixture containing glass fibers. Results also indicate that cement and ground granulated blast furnace slag increase the Marshall stability by 50% and 40%, respectively, increase the indirect tensile strength in dry conditions by 36.3% and 16.4% at the age of 28 days, also significantly increase the flow number at the age of 28 days and increase the fatigue resistance at the age of 42 days compared to the base mix design. From the results obtained, it can be understood that due to the functional and economic parameters, the use of cement as an additive in recycled cold asphalt mixtures is justifiable and useful. در این پژوهش، تأثیر افزودن سرباره ‌گرانوله ‌ذوب‌آهن، سیمان پرتلند تیپ 2 و الیاف‌ شیشه بر عملکرد مخلوط‌های آسفالتی سرد بازیافتی مورد بررسی قرار ‌گرفته ‌است. با توجه به مطالعات پیشین، درصد وزنی سیمان و سرباره گرانوله ذوب‌آهن 2 درصد و همچنین مقادیر مختلفی از الیاف شیشه شامل 2/0، 3/0 و 4/0 درصد وزن سنگدانه مخلوط آسفالتی در نظر گرفته شده است. نتایج عملکردی نشان داد که مخلوط‌های آسفالتی سرد بازیافتی بدون استفاده از افزودنی دارای دوام کافی نیستند. استفاده از الیاف شیشه موجب افزایش مقاومت مارشال به میزان حداکثر 3/10 درصد نسبت به طرح‌اختلاط پایه، از طریق افزایش درصد قیر امولسیون در مخلوط آسفالتی سرد بازیافتی و در نامناسبترین حالت موجب کاهش مقاومت کششی غیرمستقیم در حالت خشک، به میزان حداقل 78 و 7/17 درصد در سن 7 و 28 روزه نمونهها شده است که نشاندهنده کاهش دوام رطوبتی مخلوط آسفالتی سرد بازیافتی حاوی الیاف شیشه می‌باشد. نتایج همچنین نشانگر آن است که سیمان و سرباره گرانوله ذوب‌آهن موجب افزایش مقاومت مارشال به‏ترتیب 50 و 40 درصد، افزایش مقاومت کششی غیرمستقیم در حالت خشک به میزان 3/36 و 4/16 درصد در سن 28 روزه و نیز افزایش چشمگیر عدد روانی در سن 28 روز و افزایش مقاومت خستگی در سن 42 روزه نسبت به طرح‌اختلاط پایه شده است. از نتایج حاصل می‌توان به این مهم پی برد که با توجه به پارامتر‌های عملکردی و اقتصادی، استفاده از سیمان به عنوان افزودنی در مخلوط‌های آسفالتی سرد بازیافتی توجیهپذیر و مفید می‌باشد.

https://jtie.semnan.ac.ir/article_9435_e6ed701b15586033559f0ba3012e913f.pdf

دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 10 4 2025 01 20 Field Study of Vertical Stiffness of Ballasted Railway Track by Using the Beam on the Elastic Foundation Method مطالعه میدانی سختی قائم خط‌ آهن بالاستی بر اساس روش تیر روی بستر ارتجاعی 35 50 9434 10.22075/jtie.2025.36434.1711 FA احسان نوروزی کارشناس ارشد، دانشکده مهندسی راه‏آهن، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. جبارعلی ذاکری استاد، دانشکده مهندسی راه‏آهن، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. علی اکبر عباسی کارشناس ارشد، دانشکده مهندسی راه‏آهن، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. سید علی مسیبی استادیار، دانشکده مهندسی راه‏آهن، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران. Journal Article 2025 01 04 The present study analyzes and measures the vertical stiffness of ballasted railway track based on the beam on the elastic foundation method by focusing on the effects of dynamic stabilizer machine. Investigating the effects of this machine on the vertical stiffness of ballasted tracks can help the railway engineers in track maintenance planning and cost reduction. One of the methods for maintaining ballasted railway tracks is using the mechanized track maintenance trains to adjust longitudinal leveling, track alignment, and stabilize the railway. While the tamping machine has advantages for quickly correcting the track geometry, it also has disadvantages such as a reduction in the lateral resistance and stiffness. These disadvantages result from the penetration of tamping tines into the ballast layer, and lack of coherence in the ballast grading. The dynamic stabilizer machine, based on available technical literature, can reduce some of the deficiencies caused by the tamping machine. To examine these effects, a field experiment was conducted in Line No. 1 at Karaj Railway Station. Results of the tests performed in three steps including before tamping, after tamping, and after using the stabilizer machine indicate that, due to the absence of tamping for five years, the vertical stiffness was at its maximum level before tamping. After employing the tamping machine, the vertical stiffness decreased by approximately 69%, mainly due to the penetration of tamping tines into the ballast layer, which reduced the compaction and the contact surface between ballast particles. Following the passage of the dynamic stabilizer machine and application of horizontal vibrations and static vertical loads, which enhanced the compaction and proper interlocking of ballast particles, the vertical stiffness increased by approximately 47% compared to the step after tamping operation. مطالعه حاضر به تحلیل و اندازه‌گیری سختی قائم خط آهن بالاستی بر اساس روش تیر روی بستر ارتجاعی با تمرکز بر تأثیر ماشین پایدارساز دینامیک پرداخته است. بررسی اثر این ماشین بر سختی قائم خطوط بالاستی می‌تواند به مهندسان راه‌آهن در برنامه‌ریزی تعمیر و نگهداری و کاهش هزینه‌های آن کمک کند. یکی از روش‌های نگهداری خطوط ریلی بالاستی، استفاده از قطار تعمیر و نگهداری مکانیزه خطوط (MDZ) برای تنظیم تراز طولی، پلان مسیر و تثبیت خط ریلی است. در حالی که ماشین زیرکوب دارای مزایایی برای اصلاح سریع هندسه‌ی خط است، معایبی نیز به همراه دارد که به کاهش مقاومت و سختی منجر می‌شود. این معایب ناشی از نفوذ کلنگ‌های زیرکوب به لایه‌ی بالاست و بر هم زدن هم-بندی دانه‌های بالاست است. ماشین پایدارساز دینامیک، بر اساس مطالعات و متون فنی، می‌تواند بخشی از معایب ایجادشده توسط ماشین زیرکوب را بهبود بخشد. برای بررسی این تأثیرات، آزمایشی میدانی در خط شماره یک ایستگاه راه‏آهن کرج انجام شد. نتایج آزمایش‌های انجام ‌شده در سه مرحله، شامل قبل از زیرکوبی، بعد از زیرکوبی و پس از استفاده ازماشین پایدارساز نشان می‌دهد که به دلیل عدم زیرکوبی خط به مدت ۵ سال، در مرحله‌ی قبل از زیرکوبی، سختی قائم در بیشترین مقدار خود قرار دارد. بعد از استفاده از ماشین زیرکوب، به علت نفوذ کلنگ‌های آن به لایه‌ی بالاست و کاهش تراکم و سطح تماس بین دانه‌های بالاست، سختی قائم خط حدود 69 درصد کاهش یافته است. با عبور ماشین پایدارساز دینامیک و اعمال ارتعاشات افقی و بار قائم استاتیک، که منجر به افزایش تراکم و هم‌بندی مناسب دانه‌های لایه بالاست می‌شود، سختی قائم خط حدود 47 درصد نسبت به مرحله‌ی بعد از زیرکوبی افزایش یافته است.

https://jtie.semnan.ac.ir/article_9434_d96fb82a4055783dea91f6f7938fc420.pdf

دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 10 4 2025 01 20 Impact of RPO and WEO Rejuvenators in Different Gradations of Reclaimed Asphalt Pavement on Deformation Strength of Stone Mastic Asphalt Mixtures تأثیر جوانسازهای RPO و WEO در دانه‌بندی‌های مختلف تراشه آسفالتی احیا شده بر مقاومت تغییرشکل مخلوط آسفالتی با استخوان‌بندی سنگدانه‌ای 51 73 9246 10.22075/jtie.2025.35987.1702 FA علیرضا هادی گروه راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران. منصور فخری گروه راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران. مرتضی قنبری گروه راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران. Journal Article 2024 11 19 The use of Reclaimed Asphalt Pavement (RAP) in Stone Mastic Asphalt (SMA) mixtures offers environmental and economic advantages. However, incorporating RAP into SMA can introduce challenges related to rutting, particularly under heavy traffic and high temperatures. This study investigates the influence of different RAP gradations (fine and coarse) and percentages (0%, 15%, and 30%) on the performance of SMA mixtures. Additionally, the effects of waste engine oil (WEO) and rubber process oil (RPO) on the penetration, softening point, bitumen bleeding, and resistance to deformation of RAP-modified SMA mixtures were examined. Results indicated that increasing RAP content directly decreased bitumen bleeding. The resistance to deformation ( ) value was higher in mixtures containing fine RAP due to the uniform distribution of smaller particles and increased surface area, which enhanced bitumen-aggregate bonding and reduced vertical deformation. Conversely, coarse RAP, owing to its more robust structure, exhibited a higher capacity to withstand applied loads, resulting in increased maximum resistance. The combination of these two mechanisms provided nearly equal performance in terms of ultimate strength. Furthermore, WEO exhibited a positive effect, with an average improvement of 11.1% compared to RPO, which could be attributed to the chemical and structural properties of WEO that enhance bitumen-aggregate cohesion and bonding in the presence of RAP. در حالی که استفاده از روسازی آسفالت احیا شده (RAP) موجب مزایای زیست‌محیطی و صرفه‌جویی در هزینه‌ها می‏شود، کاربرد این ماده در آسفالت ماستیک سنگی (SMA) می‌تواند منجر به چالش‌های مربوط به شکست شیارها، به‌ویژه در ترافیک سنگین و دماهای زیاد شود. در نتیجه، این استفاده نیازمند بررسی دقیق ویژگی‌های سنگدانه، به‌خصوص بررسی تأثیرات دانه‌بندی تراشه‌های آسفالتی احیا شده و طراحی مخلوط‌های با استخوان‌بندی سنگدانه‌ای جهت کاهش تأثیر خرابی شیارشدگی است. در این مطالعه، تراشه‏های آسفالت بازیافتی (RAP) به عنوان جایگزین سنگدانه در دو دانه‌بندی متفاوت ریزدانه و درشت‌دانه با درصدهای مختلف (صفر، 15 و 30 درصد) در مخلوط‌های آسفالتی با استخوان‌بندی سنگدانه‌ای استفاده شده است. همچنین، تأثیر استفاده از روغن موتور ضایعاتی (WEO) یا روغن فرآیند لاستیک (RPO) در درجه نفوذ، نقطه نرمی، میزان ریزش قیر و مقاومت در برابر تغییرشکل مخلوط‌های حاوی تراشه‌های اسفالتی بازیافتی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج آزمون ریزش قیر نشان داد که افزایش درصد RAP در مخلوط‌ها به طور مستقیم به کاهش ریزش قیر منجر شد. در نهایت، عدد مقاومت در برابر تغییرشکل (S_D) در مخلوط‌های حاوی RAP ریزدانه با توزیع یکنواخت ذرات کوچک‌تر و مساحت سطح بیشتر، موجب بهبود پیوند قیر و سنگدانه‌ها و کاهش تغییرشکل عمودی شد، در حالی که RAP درشت‌دانه به دلیل ساختار مستحکم‌تر، توانایی بیشتری در تحمل نیروهای وارده داشت و منجر به افزایش حداکثر مقاومت مخلوط گردید. ترکیب این دو مکانیزم بهبود عملکردی تقریباً برابر در مقاومت نهایی را ارائه کرد. همچنین، تأثیر مثبت WEO با میانگین بهبود 1/11% در مقایسه با RPO مشاهده شد که می‌تواند به دلیل خواص شیمیایی و ساختاری WEO باشد که انسجام و پیوندهای قیر و سنگدانه‌ها را در حضور RAP تقویت می‌کند.

https://jtie.semnan.ac.ir/article_9246_893077b4e509746f1887ff28b337784a.pdf

دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 10 4 2025 01 20 Evaluation of pavement condition index and aging using spectroscopy analysis of asphalt samples and Sentinel-2 satellite images (Case Study: Sabzevar- Shahrood Road) ارزیابی شاخص خرابی و سن روسازی راه با استفاده از تحلیل طیف سنجی نمونه های آسفالتی و تصاویر ماهواره ای سنتینل-2 ( مطالعه موردی: جاده سبزوار- شاهرود) 75 93 9433 10.22075/jtie.2025.35864.1698 FA مهران رستمی کارشناسی ارشد راه و ترابری، گروه ژئوتکنیک- راه و نقشه برداری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شاهرودشاهرود، ایران. سعید قره چلو استادیار، گروه ژئوتکنیک- راه و نقشه برداری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران. حسین قاسم زاده طهرانی استادیار، گروه ژئوتکنیک- راه و نقشه برداری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه صنعتی شاهرود، شاهرود، ایران. Journal Article 2024 11 10 Predicting the budget for road construction and maintenance has been one of the most significant issues in government budget allocation. Early identification of road problems through preventive measures increases their lifespan and reduces maintenance costs. This study focuses on a 35-kilometer stretch of the Sabzevar-Shahrood road, located in a hot and dry region and serving as a transit path from east to west, where asphalt damage is frequently observed. To forecast the Pavement Condition Index (PCI) based on pavement age (AGE), systematic random sampling of asphalt was conducted at designated locations using GPS, followed by spectral analysis in a physics laboratory with a spectrometer. Optical images from Sentinel-2 were processed, utilizing green, blue, red, and near-infrared bands due to their 10-meter resolution and wavelengths ranging from 440 to 900 nanometers, which correspond closely to the asphalt response spectrum. Subsequent analyses involved extracting pixel values from the corresponding bands at the asphalt sampling sites within the Sentinel-2 satellite images and conducting statistical evaluations. The inverse relationship between AGE and PCI indicates that field analyses and calculations of distress indices were performed accurately, with their extension in band analysis as dependent variables being appropriately selected. In examining the relationship between the PCI and satellite imagery spectroscopy for predicting distress indices, the near-infrared band (B8) exhibited superior performance with a coefficient of determination (R2 = 0.48) compared to other bands, demonstrating relatively high accuracy that can be extended to other distress indicators such as the Pavement Serviceability Index (PSI). Given the average spatial resolution of 10 meters for the selected bands from Sentinel-2, a relatively low convergence coefficient (R=0.323) was observed in this analysis concerning pavement distress dimensions. Furthermore, in assessing the relationship between pavement age (AGE) and satellite imagery spectroscopy for predicting pavement age, the near-infrared band (B8) outperformed other bands with a coefficient of determination R2= 0.55. In this analysis, higher convergence coefficients (R=0.56) were noted, suggesting that higher wavelength numbers in spectroscopy indicate younger pavement conditions. Traffic load significantly influences pavement distress; additionally, employing existing criteria for random sample selection plays a crucial role in determining distress indices and final analytical outcomes. Therefore, Sentinel-2 satellite images in the near-infrared band with a resolution of 10 meters demonstrated better correlation with age and distress indices of roads. However, these images will perform more effectively on roads wider than 10 meters. In examining the relationship between the PCI and satellite imagery spectroscopy for predicting distress indices, the near-infrared band (B8) exhibited superior performance with a coefficient of determination (R2 = 0.48) compared to other bands, demonstrating relatively high accuracy that can be extended to other distress indicators such as the Pavement Serviceability Index (PSI). Given the average spatial resolution of 10 meters for the selected bands from Sentinel-2, a relatively low convergence coefficient (R=0.323) was observed in this analysis concerning pavement distress dimensions. ،he near-infrared band (B8) outperformed other bands with a coefficient of determination (R2= 0.55). In this analysis, higher convergence coefficients (R=0.56) were noted, suggesting that higher wavelength numbers in spectroscopy indicate younger pavement conditions. Traffic load significantly influences pavement distress; additionally, employing existing criteria for random sample selection plays a crucial role in determining distress indices and final analytical outcomes. Therefore, Sentinel-2 satellite images in the near-infrared band with a resolution of 10 meters demonstrated better correlation with age and distress indices of roads. However, these images will perform more effectively on roads wider than 10 meters. پیش‌بینی بودجه ساخت و تعمیر راه‌ها یکی از مهمترین مسائل در تخصیص بودجه دولت‌ها بوده است. شناسایی زودهنگام مشکلات راه‌ها با اقدامات پیشگیرانه باعث افزایش عمر و کاهش هزینه‌های تعمیر و نگهداری آنها می‌شود. در این پژوهش، 35 کیلومتر از محور سبزوار- شاهرود به دلیل قرار گرفتن در منطقه گرم و خشک و مسیر ترانزیت شرق به غرب، که همواره خرابی‌های آسفالتی در آن مشهود است، در نظر گرفته شد. به منظور پیش‌بینی شاخص خرابی روسازی (PCI) براساس عمر روسازی و عمر روسازی (AGE)، ابتدا در محل‌های تعیین‌شده با استفاده از GPS به‌صورت تصادفی سیستماتیک و نظر کارشناسی نمونه‏های آسفالت برداشت شد و در آزمایشگاه فیزیک آنالیز طیفی با استفاده از دستگاه اسپکتومتر صورت پذیرفت. تصاویر اُپتیکی سنتینل-2 پردازش شد و سپس از باندهای سبز، آبی، قرمز و مادون‌قرمز نزدیک به علت توان تفکیک 10متری و طول موج بین 440 تا 900 نانومتر، که مشابه طیف پاسخ آسفالت بود، استفاده گردید. در ادامه، با استفاده از نتایج طیف‌سنجی نمونه‏های آسفالت و استخراج ارزش پیکسلی باندهای متناظر در محل نمونه‏های آسفالت از تصاویر ماهواره‏ای سنتینل-2 استخراج و تحلیل‏های آماری انجام شدند. رابطه معکوس بین AGE و PCI نشان‏دهنده‌ این است که تحلیل‌های میدانی و محاسبه شاخص‌های خرابی به درستی صورت گرفته است و بسط آنها نیز در تحلیل باندها به عنوان متغیرهای وابسته درست انتخاب شده است. در ارتباط‌ بین شاخص خرابی راه (PCI) و طیف‌سنجی تصاویر ماهواره‌ای در پیش‌بینی شاخص خرابی، باند مادون قرمز نزدیک (B8) با ضریب تعیین (48/0 R2=) عملکرد بهتری نسبت به سایر باندها داشته و از دقت نسبتاً بیشتری برخوردار بود که می‌توان آن را به سایر شاخص‌های خرابی مانند شاخص عملکرد روسازی (PSI) بسط داد. با توجه به توان تفکیک مکانی متوسط (10 متر) باندهای انتخاب شده ماهواره سنتنیل-2 در مقایسه با ابعاد خرابی‌های روسازی، ضریب همگرایی نسبتاً کم (323/0R= ) در این تحلیل وجود داشت. در ارتباط‌ بین شاخص سن روسازی (AGE) و طیف‌سنجی تصاویر ماهواره‌ای در پیش‌بینی سن روسازی باند مادون قرمز نزدیک (B8) با ضریب تعیین (55/0R2=) عملکرد بهتری نسبت به سایر باندها داشت. در این تحلیل، ضرایب همگرایی (56/0R=) بیشتر بوده و می‌توان عنوان کرد که اعداد طول موج‌های بالای طیف‏سنجی، سن کمتر روسازی را نشان می‌دهند. در بررسی خرابی‌های روسازی، عبور بار ترافیکی نقش مهمی دارد. همچنین، استفاده از معیارهای موجود انتخاب نمونه‌های تصادفی نقش مهمی در تعیین شاخص‌های خرابی و نتایج نهایی تحلیل دارند. لذا تصاویر ماهواره‏ای سنتینل -2 در باند مادون قرمز نزدیک با اندازه تفکیک 10 متر، همبستگی بهتری با شاخص‏های سن و خرابی راه نشان دادند. البته این تصاویر در جاده‌های با عرض بیشتر از 10 متر، برای پیش-بینی خرابی عملکرد، کارایی مناسب‌تری خواهند داشت.

https://jtie.semnan.ac.ir/article_9433_db7b05e6e923b31e1c07b439a0ef6175.pdf

دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 10 4 2025 01 20 Evaluation of the Strength Characteristics of Clay Stabilized with Recycled Concrete Aggregates Under Freeze-Thaw Cycles ارزیابی ویژگی‌های مقاومتی رس تثبیت‌شده با دانه‌های بتن بازیافتی تحت سیکل‌های ذوب و یخ 95 114 9436 10.22075/jtie.2025.35579.1695 FA حسنا سویزی دانشجوی کارشناسی ارشد ژئوتکنیک، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره)، ، قزوین، ایران. علیرضا اردکانی دانشیار، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه بین‌المللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران. Journal Article 2024 10 09 Due to extensive construction activities in urban areas, the generation of construction waste has been increasing significantly. Among these wastes, recycled concrete aggregates (RCA) are notable, as they can serve as alternative natural materials in various road construction projects. Utilizing such materials in road construction projects can mitigate the environmental hazards associated with their disposal. This study investigates the clay from Kazem Abad region of Qazvin, Iran, which exhibits low plasticity characteristics. The RCA materials used in this research were obtained from laboratory concrete samples. A series of laboratory tests, including compaction tests and uniaxial compressive strength (UCS) tests, were conducted on stabilized clay samples incorporating 25% and 50% RCA, and the effect of curing durations of 7, 14 and 28 days on UCS was investigated. Also, the effect of freezing and melting cycles on the uniaxial compressive strength of the stabilized clay was investigated. Results indicated that incorporating RCA into clay soil reduces maximum dry density (MDD) and optimum moisture content (OMC). Moreover, due to the higher proportion of unhydrated cement particles in the 50% RCA mixture compared to the 25% RCA mixture, the UCS values exhibited greater growth over time. Additionally, UCS values for all RCA percentages declined as the number of freeze-thaw cycles increased, with the most significant strength reduction occurring in the initial cycles. Overall, the findings suggest that incorporating RCA can enhance the geotechnical properties of clay subgrade layers, making them a viable option for sustainable road construction. با توجه به ساختوسازهای عمده در مناطق شهری، ضایعات به‏دست آمده از این عملیات رو به افزایش می‌باشد. از جمله این ضایعات، میتوان به سنگدانه‏های بتن بازیافتی (RCA) اشاره نمود که میتوان از آنها به عنوان مصالح طبیعی جایگزین در بسیاری از پروژه‌های راهسازی استفاده نمود که میتواند راهحلی برای حل مخاطرات زیستمحیطی ناشی از دفع آنها باشد. در این تحقیق، خاک رس منطقه کاظم آباد آبیک قزوین ایران بررسی شده است که از نوع رس با خاصیت خمیری ناچیز می‌باشد و مصالح RCA استفاده شده نیز از مصالح ضایعاتی به‏دست آمده از نمونه‌های بتن آزمایشگاهی میباشد. یک سری مطالعات آزمایشگاهی شامل آزمایش‌های تراکم و مقاومت فشاری تک‌محوری روی رس تثبیت‌شده به ازای 25 و 50 درصد RCA انجام شد و تأثیر زمان‌های عملآوری 7، 14 و 28 روزه بر مقاومت فشاری تک‌محوری بررسی گردید. همچنین، تأثیر سیکل‌های ذوب و یخ بر مقاومت فشاری تکمحوری رس تثبیتشده بررسی شد. نتایج به‏دست آمده نشان داد که افزودن مصالح RCA به خاک رسی باعث کاهش حداکثر وزن مخصوص خشک و درصد رطوبت بهینه می‌شود. همچنین، به دلیل اینکه سیمان‌های هیدراته نشده در محتوای 50 درصد RCA بیشتر از محتوای 25 درصد RCA می‌باشد، بنابراین با گذشت زمان عملآوری، مقدار مقاومت فشاری تک‏محوری رشد بیشتری از خود نشان میدهد. همچنین، مقادیر مقاومت فشاری تک‌محوری به ازای تمامی درصدهای RCA با افزایش تعداد سیکل‌های ذوب و یخ کاهش پیدا می‌کند و بیشترین مقادیر کاهش مقاومت در سیکل‌های اولیه اتفاق می‌افتد. اضافه کردن مصالح RCA تأثیر مثبتی بر ویژگی‌های ژئوتکنیک خاک‌های بستر رسی داشت.

https://jtie.semnan.ac.ir/article_9436_fc8459a56f12ebb283a065fbd6003c56.pdf

دانشگاه سمنان مهندسی زیر ساخت های حمل و نقل 2423-5350 10 4 2025 01 20 Geosynthetic Reinforced Embankment Design on Piles for Transportation Infrastructures: A European Code Comparison مقایسه گزینه‌های طراحی خاکریزهای مسلح ‏شده با ژئوسنتتیک مستقر بر شمع در زیرساخت‌های حمل‌ونقل در آیین‌نامه‌های اروپایی 115 137 9349 10.22075/jtie.2025.36381.1710 FA فاطمه سپهوند دانشجوی دکتری ژئوتکنیک، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران. عبدالحسین حداد استاد، گروه ژئوتکنیک، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران Journal Article 2024 12 30 Construction of embankments on soft soil is considered as one of the common challenging topics in the field of geotechnical engineering and transportation infrastructure. These challenges arise from unfavorable ground conditions, such as high compressibility, significant settlement, and low strength of the subsoil. Therefore, the use of innovative methods in the construction of embankments using geosynthetic layers and piles is increasingly gaining attention as a technical and economical option. This paper examines the reinforcement mechanism in the performance of embankments reinforced with geosynthetics and supported by piles in soft soils. The key areas of focus in this study include the performance of geosynthetic reinforcements (such as geogrids or geocells), the role of platform layers, and a comparison of design methods in the guidelines of the United Kingdom (BS8006), Germany (EBGEO), and the Netherlands (CUR226). In addition, the results of nine field studies are also considered in this research. The findings indicate that for calculating the effectiveness of the BS8006 method, the results are closer to the measured field values. Furthermore, for stress concentration ratios, differential settlements, and maximum tensile forces in geosynthetics, the values calculated using the CUR226 method are closer to the measured field values. Finally, based on the obtained results, recommendations for advancing future studies are presented. ساخت خاکریز روی خاک نرم یکی از موضوعات چالش برانگیز مشترک در حوزه مهندسی ژئوتکنیک و زیرساخت‌های حمل‌ونقل به شمار می‌آید. این چالش‌ها ناشی از شرایط نامساعد زمین مانند تراکم‌پذیری بالا، نشست‌ زیاد و استحکام کم خاک بستر است. به همین دلیل، استفاده از روش‌های نوین در احداث خاکریزها با استفاده از لایه‌های ژئوسنتتیک و شمع‌ به طور فزاینده‌ای به عنوان یکی از گزینه‌های فنی و اقتصادی مورد توجه و در حال گسترش است. این مقاله، به بررسی مکانیزم تسلیح در عملکرد خاکریز مسلح‌شده با ژئوسنتتیک و متکی بر شمع در زمین‌های نرم می‌پردازد. بخش‌های مورد توجه در این مطالعه شامل عملکرد مسلح-کننده ژئوسنتتیک (ژئوگرید و یا ژئوسل) و نقش لایه پلتفرم و مقایسه گزینه‌های طراحی در آیین‌نامه‌های اروپایی شامل انگلستان (BS8006)، آلمان (EBGEO) و هلند (CUR226) است. علاوه بر این، نتایج 9 مطالعه میدانی نیز در این تحقیق مورد توجه قرار گرفته است. نتایج این بررسی نشان می‌دهد که برای محاسبه کارایی، روش BS8006 نتایج نزدیکتری به مقادیر اندازه‌گیری شده میدانی دارد. همچنین، برای نرخ تمرکز تنش، نشست تفاضلی و حداکثر نیروی کشش ژئوسنتتیک، مقادیر محاسبه شده توسط روش CUR226 به مقادیر اندازه‌گیری شده میدانی نزدیک‌تر است. در نهایت، بر اساس نتایج به‌دست آمده، پیشنهادهایی برای پیشرفت در مطالعات آینده ارائه می‌گردد.

https://jtie.semnan.ac.ir/article_9349_7add34a0aa76e7c36d9b918e09a9c321.pdf